زیر ۲۵ سال

میدونم که این روزا جوونای زیر ۲۵ خیلی کلافه ان،دور و برم میبینمشون،بهشون حق هم میدم

از یه طرف خانوادت بهت فشار میارن که سر به زیر باش،بلندپروازی نکن و معمولی باش،حق هم دارن،اکثر آدما تو ۵۰_۶۰ سالگی پشیمونن از جوگیری های جوونیشون،میگن کاش سرمونُ می کردیم تو کتابا و الان دکتر بودیم،نسخه مون رو می نوشتیم و پولمونُ میگرفتیم

از اینور جوون زیر ۲۵ِ ما میدونه که اونا دارن اشتباه میگن،میدونه که دنیا عوض شده و ۲۰ سال دیگه هرچی دکتره باید بشینه خونه که ربات ها نسخه هارو بنویسن،میگه اونارو ولش کنن نمیدونن

دور و بریاشو نگاه میکنه،۲۵ ساله های همسن خودش،تو همه جای دنیاها،نه فقط ایران،بی برو برگرد میگن آب دستته بذار زمین و برو پایتون یاد بگیر،آخ که ربات مثل فرفره کد میزنه!بهش بگو چی میخوای زیر ۱۰ دقیقه بدون باگ تحویل میده

نه،اینا بدرد نمیخوره،تو خلاقیت میخوای،آره،دنیای امروز و فردا دنیای ایده ست،باید ایده داشته باشی،باید راه حل بدی،باید گره از کار باز کنی،وگرنه ۱۰ سال دیگه کارت ساختست

پس ایول!انقدر ایده دارم که نمیدونی،میخوام محیط زیستُ نجات بدم،میخوام فاصله جنسیتیُ تو دنیای تکنولوژی و مهندسی از بین ببرم،میخوام به همه بگم زیر پوست FANG چه خبره و چرا باید این سوشال مدیاهای کوفتی رو پاک کنن،وای که چقدر ایده دارم،کجا برم؟آمریکا

اه که چقدر من از این آمریکای کاپیتالیسم بدم میاد،همیشه میدونستم باید برم سوئیس

نه میدونی چیه یادم رفت بگم،همیشه میخواستم برم تئاتر،زندگی من اونجا بود،انقدر ازش فاصله گرفتم که یادم رفت این کشور آرزوهامُ کشت؛ولش کن،کجا بودیم؟اها،سوئیس

اره داشتم میگفتم من عاشق سوئیس بودم همیشه،میخواستم مزرعه پرورش گاو و گوسفند داشته باشم توش،چقدر خوب بود اگه میشد

حواسم پرت شد،رویاهای من تو آمریکا بودن

من عاشق رویاهامم و از آینده متنفر!نمیدونم چی میشه،نبایدم بدونم،هراری نمیدونه اونوقت من بدونم!فقط میدونم از دوتا س متنفرم،سیلیکون ولی و سلبریتی!اره این تنها چیزیه که درمورد آیندم میدونه

این جوونای زیر ۲۵ ما زیر فشار شدید دونستن و ندوستن همزمان دارن له میشن.