نقش اول

در آن میان که آبی های دریا غرق شوند میان موج های تلاطم خودساخته

آن هنگام که چرخ دنده های عصیان گر زمان از پس خواباندن لحظه ها بر نیایند

شاید دیدگان مه آلودم تر شود از حجم فاصله ی من و قله ی دلخواهم

تر شود از دیدن جای خالی بال های حریر مانندم

می دانم که خیلی وقت ها پیش خواهد آمد که زخمی شوم اما هر دفعه خیره به آسمان رنگی رویاهایم از جا برمی خیزم

مطمئن هستم که پیش خواهد آمد روزهایی که شعله ی ناامیدی بر وجب وجب وجودم تازیانه بزند و بی مهابا آسمان درخشان رویاهایم را تیره و تار کند

آن قدر تیره و تار و تاریک که هیچ ستاره ای به قوی ترین چشم ها هم نیاید

اما می دانم که میان این همه کشمش عقل و خیالم سوار بر همان اسب گریزپای آرزوها میتازم و رد می شوم

ممکن است حتی روزی

زمانی که خورشید سخاوتمندانه دست هایش را به دامن طبیعت می‌کشد

خیال زندگی من با عزمی جزم و راسخ تمام سپاهیانش را بسیج کند تا به صخره ی تازه جان گرفته ی امیدم بتازد و آن را در هم بشکند

شاید حتی بارها و بارها چنان سقوط کنم که شیشه ی نازک بال های تازه التیام یافته ام در هم خورد شود

اما زندگی خواهم کرد

و صخره های زندگی ام نوازنده ی ملودی فیلمی خواهند بود که نقش اولش را من بازی می‌کنم!

سرسختانه تر از هر مشعل ناامیدی

شعله میکشم و برای تصرف قلعه ی رویاهایم خواهم جنگید

و یک روز

روزی که دیر نخواهد بود

دور از تمام غارهای تنهایی

دیوار را خواهم شکست

و آسمان رویاها را با هر حرکت بال هایم در آغوش میفشارم

دل آرا