ویرگول
ورودثبت نام
?Delaranevis?
?Delaranevis?
?Delaranevis?
?Delaranevis?
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

تو نجاتم دادی!

ترسای من ترس بودن

عمیق میترسیدم و توی دنیای کوچیک خودم از اونا هیولای غول پیکر می‌ساختم..

هیچ شمشیری اون هیولاها رو زخمی نمی‌کرد

حتی پخش کردن شیشه های شکسته زیر پاهاشون مثل داستانی که برای اولین بار خوندم کارساز نبود.. هیولاهای ترس من حکمرانی می‌کردن

بین قصر سنگی مغزم

و اون قفسی که کشیده بودن دور روح تازه جون گرفتم امون می‌گرفت از نفسام

اما تو که اومدی!

همه چیز بی رنگ شد

ماه

نمک

شیشه

سوزن

همه چیزو با خودت بردی

ترسامو گم کردی

منو توی خودت حل کردی

تضمینی نبود برای اینکه دستای من قراره توی دستای تو آروم بگیره

ولی تو هیولاهای جون سخت ترسمو یه تنه شکست داده بودی

مثل اون قهرمان قصه ها که یه روزی پرنسسو از دست اژدها نجات میده..

من همون پرنسسی بودم که گم شده بود

و بین دیوار ترساش دیگه خودی براش نمونده بود

همونی که ناامیدتر از همیشه خیره بود به پنجره های سنگی و امیدش یه گوشه از همون اتاق به زنجیر کشیده شده بود

و تو همون قهرمان دلیر قصه ها که همه فن حریف بود

همونی که یه روزی بالاخره دست پرنسسو می‌گرفت و از دل همه ی تنهاییاش بیرون می‌کشید

تو با زره نقره ای رنگ شجاعتت از بین همه ی آتیشایی که خودم به پا کرده بودم بیرون کشیدیم‼️

امید از بین رفتمو از میون همه ی زنجیرایی که خودم براش بافته بودم نجات دادی

کاغذ تنهاییمو سوزوندی..

و یه قلم طلایی گرفتی دستت

اولین صفحه از قصه ی ما ورق خورده بود

فصل اول- پرنسسی که نجات یافت..

دل آرا?


دلنوشتهنویسندهشعرادبیاتنویسندگی
۹
۱
?Delaranevis?
?Delaranevis?
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید