یکی از موقعیتهایی که کمتر دربارهاش فکر میکنیم، زمانی است که ماشین داریم اما شرایط رانندگی کردن نداریم.
مثلاً دارویی مصرف کردهایم که ممکن است روی هوشیاری، تمرکز یا واکنشها اثر بگذارد.
اینجا معمولاً اولین سؤال این است:
«پس با ماشین چه کار کنم؟»
و جواب سادهای دارد: اگر درباره توانایی رانندگی مطمئن نیستیم، نباید صرفاً به خاطر اینکه ماشین شخصی داریم پشت فرمان بنشینیم.
البته درباره هر دارو نمیشود یک حکم کلی داد. بعضی داروها ممکن است روی افراد مختلف اثر متفاوتی داشته باشند و در مورد بعضی داروها هم پزشک یا داروساز میتواند درباره رانندگی راهنمایی دقیقتری بدهد.
اما یک مسئله همچنان باقی میماند.
اگر خودمان نباید رانندگی کنیم، ولی لازم است با خودروی خودمان جایی برویم، چه گزینههایی داریم؟
ماشین هست، ولی راننده نه
چند راه معمول وجود دارد.
میتوانیم از یکی از اعضای خانواده یا دوستان بخواهیم رانندگی کند.
میتوانیم ماشین را بگذاریم و با تاکسی یا سرویس حملونقل دیگری برویم.
یا اگر لازم است خودروی خودمان هم همراهمان باشد، میتوانیم از راننده " جایگزین " استفاده کنیم.
تفاوت گزینه آخر با تاکسی ساده است.
در تاکسی، خودرو متعلق به سرویس است.
در راننده جایگزین، خودرو همان خودروی خودمان است و فرد دیگری پشت فرمان مینشیند.
این تفاوت در بعضی موقعیتها اهمیت زیادی پیدا میکند.
فرض کنید قرار است برای یک کار ضروری از خانه خارج شوید و وسایل یا شرایطی دارید که ترجیح میدهید با خودروی خودتان بروید. اما در همان روز، به هر دلیلی نمیخواهید یا نباید رانندگی کنید.
مسئله دیگر پیدا کردن «وسیله نقلیه» نیست.
وسیله نقلیه را داریم.
مسئله پیدا کردن راننده است.
اما یک نکته مهمتر وجود دارد
وقتی قرار است شخص دیگری با خودروی شما رانندگی کند، فقط مهارت رانندگی مطرح نیست.
باید بدانیم چه کسی قرار است رانندگی کند، هویت او چطور بررسی شده، مسئولیت خودرو در طول سفر با چه کسی است و تحویل خودرو چطور انجام میشود.
این موضوع برای یک سرویس حرفهای اهمیت زیادی دارد، چون اعتماد فقط به این نیست که راننده خوب رانندگی کند.
باید بدانیم خودرو را به چه کسی سپردهایم.
دش روی همین مسئله کار میکند: فراهم کردن راننده جایگزین برای افرادی که خودروی شخصی دارند، اما در یک موقعیت مشخص نمیتوانند یا نمیخواهند خودشان رانندگی کنند.
هدف این نیست که هر بار به جای تاکسی، راننده جایگزین انتخاب کنیم.
گاهی تاکسی کاملاً منطقی است.
گاهی یک دوست یا عضو خانواده بهترین گزینه است.
اما بعضی وقتها چیزی که نیاز داریم نه یک خودروی دیگر، بلکه یک نفر دیگر پشت فرمان است.
شاید سؤال اصلی همین باشد:
وقتی ماشین خودت را داری، اما خودت نباید رانندگی کنی، چه گزینهای داری؟**