آری نمیدانم چرا درمان زندگی نامرد شده است
من نَم زدهام
رَاه گویی هار شده است
مار رام شده
یار رأی عوض کرده است
باد با آب هم سفر شده
عاشق را در قشاع میبینم
عود را در دوغ بی نقطه میبینم
نمیدانم چگونه بی تو صبح را شب و شب را صبح کنم
صبح هایم در حبص است و شب به بش رفته است
روز ها به زور میگذرد
شرف فرش از سگم که مگس را میبلعد ، بیشتر است
شیر ریش ریز زیر صورتش دارد
خرس را سرخ میبینم
رود را دور میبینیم
ولی آشنا را جز در إنشا نمیبینم
منِ نَم زده ، بالوی ولابی در آن دریای آبی زِ من بود مدادی
مداد را به تو دادم ولی مشق به قشم رفته است
جرم ها در هرج و مرج اند
مرد برای دِرَم سخت کوش میشود
جنگ واقعی در گنج است
چه سرد است این درس زندگی
این جاست که مرگ برایمان گرم میشود
چرا که درد همان درد است
« نویسنده : دریابالو »
توضیحات : این شعر نوشتهی دریا بالو در نگاه اول ساده بهنظر میرسد ولی پشت پرده این شعر رازی نهفته است این راز کوچک در کلمات دیده میشود کلماتی مانند ؛...(درمان/نامرد) ، (من/نم) ، (راه/هار) ، (مار/رام) ، (یار/رای) ، (با/آب) ، (عاشق،/قشاع) ، (صبح/حبص) ، (شب/بش) ، (روز/زور) ، (شرف/فرش) ، (سگم/مگس) ، (شیر/ریش) ، (ریز/زیر) ، (خرس/سرخ) ، (رود/دور) ، (آشنا/انشا) ، (بالو/ولاب) ، (مداد/دادم) ، (مشق/قشم) ، (جرم/مرج) ، (مرد/درم) ، (جنگ/گنج) ، (سرد/درس) ، (مرگ/گرم) ... این کلمات را از آخر به اول برعکس بخوانیم کلمهایی دیگر با معنی دیگر ساخته میشود که به شعر نیز معنا میبخشد .