
اونطور که یادمه من و اون همیشه دنبال انتقام و زمین زدن هم دیگه بودیم.
اون خیلی باهوش و زیرک بود توی موقعیتای مختلف منو تو معرض مرگ گذاشته ولی رییس گروهی که شهر زیر دستاشه به این راحتیا نمیره اون دنیا!
اما خب...اینبار خیلی فرق داشت
درگیریمون از داخل قرارگاه به بیرون،توی یه کوچه خلوت کشیده شد.
دیوانهوار نفس نفس میزدیم
بارون خون رو از روی بدنمون روی زمین میریخت
جفتمون خسته بودیم ولی قصد کنار کشیدن نداشتیم.هردو سلاح هامون رو انداختیم و دست به یقه شدیم.
اون حتی تو مبارزه تن به تنم فوق العاده بود چندین بار محکم به دیوار خوردم ولی در لحظه اخر به زمین زدمش پیروزمندانه لبخند زدم ولی.....
اون عوضی تقلب کرد!
تفنگشو برداشت و به طرف یکی از پسرای گروه گرفت
من قسم خوردم که از اونا مراقبت کنم
«من تسلیمم رونالد، تو برنده شدی»
عقب کشیدم و مثل یه اسیر جلوش زانو زدم
بلند خندید و تفنگشو روی زمین انداخت
چاقو تاشو همیشه همراهشو در اورد و زیر گلوم گذاشت
چشمامو بستم و زیر لبی گفتم:«یه مرگ باشکوه!..........
همه درحال گشتن بودن که نور چراغ قوه ها روی بدن بی جون افتاد
«رییس.........خودشو فدا کرد!»
پایان؟!