"برای هر چیز زمانی است و هر امری را زیر آسمان، وقتی: ... وقتی برای گریه و وقتی برای خنده؛ وقتی برای ماتم و وقتی برای رقص؛ ..."
.
چند وقت پیش کتاب "چه کسی پنیر مرا جابجا کرد" اتفاقی به دستم رسید و یکی از بهترین کتابایی شد که اخیرا خوندم. فک میکنم این کتاب درسایی داره که خصوصا برای شرایط الانمون بهشون نیاز داریم. .
پنیر تو این کتاب نشون دهنده اهداف، شرایط و چیزایی هست که میخوایم و دوسشون داریم. پنیر برامون مهمه و هر چقدر مهمتر، محکم تر بهشون میچسبیم. هر روز بوش میکنیم، یه ذره ازش میخوریم و زندگیمونو بر اساسش شکل میدیم. .
اما مشکل اینجاست که توی دنیای ما همه چیز دائما در حال تغییره. یه روز صبح پا میشی و میبینی خبری از پنیرت نیست. شرایط تغییر کرده و حالا لازمه که قدمای جدید برداری. لازمه از تصور پنیر گمشده بیای بیرون و سراغ پنیر جدیدی بگردی. باید قدمهایی برداری و زندگیتو با شرایط جدید تطبیق بدی. نه تنها فقط انطباق پیدا کنی بلکه باید تو شرایط جدید ترقی کنی. .
ممکنه سال هاست پنیرت رو گم کردی و هنوز در غم از دست دادنش هستی. اون پنیر دیگه بر نمیگرده. سوگواری برای اون شرایط ایده آل چیزی رو بر نمیگردونه. لطفا شرایط جدید رو بپذیر، باهاش منطبق شو و ازش استفاده کن. .
حالا که کرونا شرایط جدیدی رو برای زندگیمون ایجاد کرده میتونه یه تلنگر باشه برای تغییر. پنیر قبلی دیگه نیست. باید پنیر جدیدی پیدا کرد و ازش لذت برد.