از وقتی اوضاع بین من و مرد خانه بدجوری به هم ریخته و بیشتر حکم همخونه رو داریم تا زن و شوهر ، دیدن ابراز علاقه های زوج های اطراف به همدیگه ، بدجور غمگینم میکنه و حس حسادتم رو تحریک میکنه.
این بین ، زوج جوان و کم سابقه ای هم هستن که اتفاقا از اوضاع بین ما خوب خبر دارن اما در هر نوبت دورهمی چنان در دهان هم فرو می رن و قربان صدقه می رن که بیا و ببین .
درسته که من حسودم اما حس میکنم این کار عین نمک به زخم من پاشیدنه.
با همین این ناراحتی و بغض، نمیتونم چیزی بهشون بگم چون نمیخوام بیشعوریم رو تو چشم اونا و خودم فرو کنم.
این همه حسادت برای امروز بس نیست؟