صفر پیدایش

مصرف، مصرف، مصرف. اگر به مدت طولانی به چیزهای اطراف خود بنگرید، خواهید دید که روزانه همه‌چیز در حال مصرف‌شدنند. در چنین زمانی هنر و هنرمند هم به بخشی از چنین چرخه‌ای تبدیل می‌شود. برچسب‌هایی مثل هنر مبتذل و یا هنر فاخر بیشتر به «موقعیتی» بستگی دارد که فرد در آن قرار می‌گیرد تا در آن لحظه یکی از این برچسب‌ها را به یک اثر اطلاق کند. لازم به ذکر است که همین موقعیت به مولفه‌های زیادی بستگی دارد تا شکل بگیرد.
چنین چرخه‌ای، «حقیقت» نمی‌شناسد و «معنا» برایش تا سطح یک کلمه‌ی دوهجایی فروکاسته است! ارزش‌گذاری در چنین وضعیتی خود به بخشی از این چرخه تبدیل می‌شود و در این لحظه‌ست که «حضور» معنایی جز بازی نمی‌دهد.
بنابراین حضور کنسرو‌های صفرمین خط تولید هنری! -یعنی صفحه‌ی ادبی-هنری «کنصفر»- به شکل خودکار به بخشی از این بازی تبدیل می‌شود که می‌توان خوانش‌های متفاوتی را از آن ارائه‌ کرد. نوعی دهن‌کجی و یا صرفا حضور در چرخه‌ای که بوده، هست و خواهد...
مصرف، مصرف، مصرف. «می‌ترسم، اگر به مدت طولانی به یک چیز بنگرید، آن چیز همه مفاهیم خودش را از دست بدهد.» اندی وارهول

تحریریه کنصفر
T.me/consefr

آدرس وب‌سایت:
Consefr.com