هورمون ها و استرس و در و دیوار و حتی خواجه حافظ شیرازی تا توانستهاند، روند زندگیم را در این روزها کند و سخت تر کردهاند.
بعضی اوقات خجالت میکشم از غرغرهای مداوم و نوشتههای لبریز از گلایه، اما دارد سخت میگذرد. امروز به مائده میگفتم تا آخر تیر ماه را نمیتوانم! نه تنها روحم بلکه بدنم هم توان ندارد.
از ۵ام تا ۷ام کارت ورود به جلسه صادر میشود و من "کد دوازده رقمی کارت اعتباری" را ندارم و نمیدانم باید چه گِلی به سر بگیرم.
۸ام نمرات نهایی را میدهند و آخرین چیزیست که
در دنیا میخواهم ببینم، و بد تر از این، روند اعتراضات نمرات است که باید دو روز قبل از کنکور با تمام گیر دار هایش سر و کله بزنم.

تمام اینها به قولی "اوکیه" اما برای مامان به هیچ وجه "اوکی" نیست، تحمل تمام نا امید شدن ها و زیر لب حرف زدن های مامان و حسرت خوردن های بابا و نمرات افتضاح، دو روز قبل از کنکور واقعا برایم ناممکن است.
۱۱ام کنکور خراب ماندهی تجربیست که باید از ۸ صبح به کمر بزنم و حتی ذرهای به نتیجهاش امید ندارم. ۱۲ام کنکور زبان است که نمیدانم با خود چه فکری کردم که هفتاد هشتاد تومان پول بی زبان را خرجش کردم.
و انشالله به یاری حق تعالی و سازمان نامحترم سنجش از ۱۲ام تیر تا شاید اوایل مرداد باید بنشینیم منتظر اعلام نتایج و اگر خدا بخواهد تماس های فامیل و دوست و آشنا و هفت پشت غریبههای عزیز که تا پیش از این نام من را هم نمیدانستند.
و پس از آن دانلود دفترچه و فرم انتخاب رشته و راهنمای انتخاب رشته از سایت سنجش که همواره شلوغ است و یک ایران یا نتایج استخدامی چک میکنند یا کنکور یا صد تا آزمون کوچک و بزرگ خالی از عدات.
و حالا نوبت افتادن دنبال مشاور خوب برای انتخاب رشتهاست که "رشتهای که لایقش هستم را قبول شوم" و یا خواندن دفترچه انتخاب رشته و غیره.
و احسنت! حالا باید تا آخر شهریور منتظر بمانم که نتایج نهایی آزمون آزمایشی سراسری اعلام شود و در سایت خوابیده باشم که سریع نتایج را ببینم.
(و حالا آقا محمد حسین گل و گلاب میآید تو اتاق و اعصابم را آبیاری میکند.)
انشالله اگر جان سالم از تابستان به در بردم نوبت شهریور ماه است که احتمالا زیست را از امتحان نهایی افتادم و فیزیک را از مستمر و ترم یک.
ایول تابستان را "میترکونم".