
حتما پیش اومده که توی جمع دوستا، توی رسانهها یا جامعه این کلمات رو شنیده باشی: برنامهنویس، programmer ،software engineer و web developer یا طراح سایت و برات سوال پیش اومده که اصلا برنامهنویسی یعنی چی؟ برنامهنویس چیکار میکنه؟ از کجا میشه برنامهنویسی رو یاد گرفت؟ درآمد برنامهنویسی چقدره؟
توی این پست میخوام به این سوالات جواب بدیم.
ویدئوی این مقاله رو میتونین توی آپارات و یوتیوب ببینین.
فرض کنیم کامپیوتر یه موجود زندست که مثل ما حافظه داره و میتونه اطلاعات رو به یاد بیاره و همینطور یک واحد پردازنده به اسم CPU که وظیفه مغز ما رو برای کامپیوترها به عهده میگیره. میتونیم به کامپیوتر یک ورودی بدیم و بعد از یک پردازش اطلاعات، یک خروجی ازش بگیریم. مثلا برنامهای روی کامپیوتر یک دکتر نصبه و در ازای دریافت سن و ضربان قلب بیمار، لیست یک سری بیماری رو توی خروجی نشون میده یا حتی یک ربات که میتونه با ما حرف بزنه، حرفهای ما رو بفهمه و تجزیه تحلیل کنه.

برنامهنویسی به زبان ساده یعنی نوشتن دستوراتی که برای یک سیستم قابل فهم بوده و میتونه اونا رو اجرا کنه. به این دستورات، زبان برنامهنویسی میگن. همونطور که توی زبان فارسی یک سری قاعده و قانون برای برقراری ارتباط وجود داره، توی زبانهای برنامهنویسی هم یه سری قاعده و قانون وجود داره که از طریق اونا میتونیم با سیستمهای کامپیوتری ارتباط برقرار کنیم.
یه نکته: خیلی از مردم فکر میکنن که برای برنامهنویس شدن باید حتما دانشگاه برن و نابغهی ریاضی باشن. خوشبختانه برنامهنویسی مهارتیه که برای یادگیری نیازی به دانشگاه رفتن نداره و میتونین توی یه مدت ۶ ماه تا یکساله توی حوزهای که علاقه دارین وارد بشین. البته بسته به استعداد و علاقهتون ممکنه کمتر یا بیشتر طول بکشه.
تصوری که خیلیها دارند اینه که برنامهنویسها آدمهایی تنها و جامعه گریزی هستن که توی یه زیر زمین تاریک و پشت چندتا مانیتور بزرگ میشینن و دکمههای کیبورد رو به سرعت فشار میدن یا با کامپیوترشون کنترل هواپیماها و سیستم ترافیک رو دست میگیرن و یا میتونن اکانت اینستاتون رو هک کنن.
برنامهنویسها که عمدتا به عنوان مهندس نرمافزار هم شناخته میشن، آدمهای معمولی هستند. لباس معمولی میپوشن و پشت سیستمهای معمولی میشینن. برنامهنویسها لزوما کدهای سبز رنگ رو صفحهی مشکی تایپ نمیکنن (مگر اینکه خودشون تنظیمات ویرایشگرشون رو تغییر داده باشن).

اگه بخوام تعریف درست از برنامه نویس بگم:برنامهنویس کسیه که به خوبی میتونه با سیستمهای کامپیوتری صحبت کنه. برنامهنویس، علاقه و توانایی بالایی در حل مساله داره. مشکلات رو میبینه و درک میکنه و سعی میکنه به بهترین شکل راه حلی برای حل اون مشکل بده. یه جملهی معروف هست که میگه برنامهنویسها موجوداتی هستند که توانایی تبدیل قهوه به کد رو دارن.
کسل کنندهست؟
یه وقتایی آره. مجبوری ساعتها به یه مساله فکر کنی تا به جواب برسی. ولی قسمت باحال ماجرا اینجاست که میتونی کلی چیزهای جدید یاد بگیری و باهاشون چیزهای جدیدی خلق کنی که میتونه مشکلات یه سری از آدمها رو حل کنه.
در کل برنامهنوسها آدمهای باحال و دوست داشتنی ای هستند و اگه نبودن دنیا به این باحالی نبود.
ممنون که تا آخر این مقاله باهام همراه بودین
خیلی خوشحال میشم که منو به دوستاتون معرفی کنین. شاید یک نفری علاقه داره ولی ندونه که چطور باید وارد این مسیر بشه.
قسمت بعدی - مواد لازم برای برنامهنویسی
شاد و خندون باشین.