من هرگز معشوق نبودم ؛ عاشق بودم مثل شمع در حال ذوب شدن ، میخواهم دوست داشته شوم اما رویای ممکنی هست ؟
زمانی که آسمان پر از نور امید بود وجود من پر از تاریکی و بوران بود حالا که آسمان سرخ و تیره به چشم میخورد وجود من پر از خشم و امید ، امید به دوست داشته شدن ، امید به یک دست پر از مهر که دوده های غم قلبم را پاک کند .
من امید دارم ، امیدوارم ؛ که پایان من شبیه به پایان شمع نیست هر چقدر بسوزم و خاکستر شوم ققنوس وار از ذره به ذره ی تمام خاکسترها متولد میشوم
چون عاشقان جاودانه اند .

- ✍🏻 شاهدُخت گیلاس 🩰