و بالأخره روز آزادی از قفس درمان
فرا رسید
لباس گُل گلی سبز سرخم را جایگزین آن لباس سفید
بی روح کردم ؛ در زندان دیوانه خانه گشوده شد و
پا از آنجا به بیرون گذاشتم
ماشین آلبالویی حنا ایستاده بود منتظر من ،
سمتش رفتم حنا پیاده شد و دوان دوان به سوی من
آمد و مرا در آغوش طلایی گرم و شیرینش کشید
ازم پرسید الان کاملاً خوبی ؟
جوابی ندادم در حقیقت جوابی نداشتم
با آن رویای به ظاهر واقعی و عجیبی که دیدم
چه باید میگفتم ؟ فقط لبخند سردی زدم
از پاسخگویی فرار کردم و به سمت در ماشین رفتم
هر دو سوار شدیم و حرکت کردیم
پنجره پایین بود چه نسیم خنکی
چه مناظر دلنشین و سبزی .
رسیدیم به آن خانه قدیمی ، چه عجیب
این نمای آشنا هم دگر نا آشنا به نظر میآید ...

این نمای آشنا هم دگر نا آشنا به نظر میآید ...