
کوریِ دوم: وقتی جهان چشم دارد، اما نمیبیند
نویسنده: دکتر مریم نقدی « مانارز»
این اثر در بهترین و محبوب ترین انتشارات ایران یعنی نشر حوزه مشق در دست چاپ و بزودی روانه بازار خواهد شد.
دکتر مریم نقدی « مانارز»یکی از سی نویسنده محبوب و پرطرفدار ایرانی است پیش بینی میشود این کتاب در سی و ششمین دوره نمایشگاه کتاب تهران پر فروش ترین کتاب باشد.
دکتر مریم نقدی علاوه بر نویسندگی؛ خلبان، داروساز و کار موسیقی را بطور حرفه ای انجام می دهد.
دکتر مریم نقدی بیش از ۳۰۰ عنوان کتاب از خودش در طی این سالها به ارمغان آورده است در حال حاضر پرعنوان ترین نویسنده خلبان در جهان، پر عنوان ترین نویسنده بانو در خاورمیانه و تاریخ ایران می باشد.
فهرست مطالب
1. روز اول: دیدن، آغاز نابینایی است
2. روز دوم: وقتی سفیدی بیشتر از سیاهی میترساند
3. روز سوم: قرنطینهی وجدانها
4. روز چهارم: همخوابی با تاریکی
5. روز پنجم: تنهایی یک چشم باز
6. روز ششم: جنایت در مرز نادیدنیها
7. روز هفتم: بوی تعفنِ حقیقت
8. روز هشتم: شورش انگشتان نابینا
9. روز نهم: گریه برای رنگ آبی
10. روز دهم: کوریِ تازه، چشمِ تازه
پایان نابینایی؟
معرفی کتاب
کتاب کوریِ دوم: وقتی جهان چشم دارد، اما نمیبیند، تجربهای ناب و تلخ از دنیاییست که در آن همه چیز دیده میشود، اما هیچچیز فهمیده نمیشود. این کتاب با الهام از رمان جاودانهی ژوزه ساراماگو، اثری کاملاً نو، بومی، انسانی و روانشناختی است که نه تکرار، بلکه تکامل روایت کوریست.
در این کتاب، ما دیگر با "نابینایی فیزیکی" روبهرو نیستیم، بلکه با "نابینایی اخلاقی، احساسی و اجتماعی" روبهرو هستیم. مردم همچنان میبینند، رنگها را تشخیص میدهند، اما حقیقت، درد، فقر، عشق و انسانیت را نه میخواهند ببینند، نه میتوانند.
دکتر مریم نقدی «مانارز» با نثری فاخر، دقیق و تکاندهنده، خواننده را به دل موقعیتهایی پر از تضاد، بیرحمی، زیبایی و رستگاری میبرد. قهرمان داستان، زنی است که در جهانی پر از چشمهای باز اما کور، چشم دلش را باز نگه داشته و تصمیم میگیرد بر خلاف جریان بیتفاوتی شنا کند.
این کتاب، آیینهای در برابر هر خواننده است: آیا ما واقعاً میبینیم؟ آیا میشنویم؟ آیا در زمانهای که همه چیز فریاد میزند، هنوز گوش شنوا داریم؟
کوریِ دوم کتابی است که نمیتوان آن را ناتمام گذاشت. هر فصل، پردهای تازه از انسان مدرن را کنار میزند. هر خط، سطری از اعترافات ماست به جهان بیحس و چشمدار. این کتاب، رسالتی دارد: بیدار کردن انسانهایی که شاید هنوز فرصتی برای دیدن دارند.
اگر رمان ساراماگو صدای کور شدن دنیا بود، این کتاب صدای بلند چشم گشودن دوبارهی ماست. به شرط آنکه بخواهیم ببینیم...
مقدمه کتاب
روزی از روزها، همهچیز روشن بود. آسمان، آبی؛ چشمان مردم، پر از امید؛ خیابانها، پر از رنگ. اما کمکم اتفاقی افتاد که هیچکس نفهمید. رنگها محو نشدند، اما مردم دیگر آنها را نمیدیدند. هیچ نورافشانیای خاموش نشد، اما جهان در تاریکی فرو رفت.
نه، اینبار خبری از کوریِ فیزیکی نبود. مردم همهچیز را میدیدند، اما انگار دیگر چیزی برای دیدن وجود نداشت. آنها از کنار درد عبور میکردند و حتی ابرو بالا نمیانداختند. فقر، بیعدالتی، ظلم، عشق، دوستی... همه چیز فقط یک تصویر بود، بیجان، بیاحساس.
این کتاب، دربارهی آن کوری تازه است. کور شدن با چشمان باز. کور شدن در میانهی نور و نئون. کور شدن به وقت دیدن بیش از حد. کور شدن در انبوه خبرها، تصویرها، و توهم دانستن.
شاید بپرسید چرا دوباره "کوری"؟ چون هنوز درد ما تمام نشده. چون هنوز جهان از دیدن حقایق طفره میرود. چون هنوز همسر دکترهایی هستند که میخواهند بیدار بمانند، تنها نمانند، نجات بدهند.
در نگارش این اثر، نه تقلید کردهام، نه تکرار. هر فصل، تجربهای بومی و انسانی از همین جامعهای است که در آن زندگی میکنیم. از آدمهایی که به اسم بیداری، در خواب عمیقاند. از سیستمهایی که حقیقت را پنهان میکنند، با نور، نه تاریکی.
"کوریِ دوم" دعوتی است به بیدار شدن. به نترسیدن از دیدن. به شجاعت درک حقیقت، هرچند تلخ باشد. این کتاب برای کسانی نوشته شده که هنوز قلبشان میلرزد، وقتی کسی نادیده گرفته میشود.
اگر این کتاب را میخوانید، لطفاً با چشم دل بخوانید. شاید هنوز بتوان نجات یافت. شاید هنوز کسی هست که روشنایی را یادآوری کند. شاید… هنوز دیر نشده باشد.