شاید منم همینطوری رفتم. بدون هیچ هشداری، بدون خداحافظی، بدون اشک ریختن.
دردش انقدر شدیده که انگار هرگز خوب نمیشه. انگار جایی از قلبم درد میکنه که اصلا وجود نداره. انگار تو اصلا وجود نداشتی، انگار همش خواب بوده.
جوری میرم اینبار که حتی یک تار از موهام هم برات باقی نمونه.
گلدون لبه پنجره اما مال تو.
