
خب بالاخره کتاب دوم مجموعه هری پاتر را تمام کردم. آبان ماه هست و پست این ماهم را مینویسم.
عکس پست هم با پس زمینه پازلی که دارم حل میکنم گرفتم.
این جلد هم خیلی مشابه فیلم سینمایی هری پاتر است.
واقعا داستان قشنگی هست. چقدر نکات دارد. در این کتاب میخوانیم چرا هاگرید از مدرسه اخراج شد. خواهر کوچکتر ویزلیها به مدرسه میآید. خانم نوریس خشک میشود. مدرسه دچار آشفتگی میشود.
داستان را لو نمیدهم که برای کسانی که نمیدانند هیجانش از بین نرود.
نمیدانم ولی به نظر میآید علیرغم بدبخت بودن هری پاتر وقتی کتاب را میخوانیم احساس کمبود میکنیم که زندگی معمولی داریم، شما هم این طور بودید؟
اگر دقت کنید هری پاتر در زمان نوزادی پدر و مادرش کشته شدند و ۷ سال با مشنگهایی که اصلا دوستش نداشتند زندگی میکرد و هیچی درباره گذشته پدر و مادرش و جادو نمیدانست. بعد ناگهانی میفهمد پسری هست که زنده مانده است و کلی وقت مشغول مبارزه با ولدمورت میشود.
و باعث مقایسه میشود زندگی خودم را با زندگی هری پاتر مقایسه کنم. به علاوه میخواستم در ادامه بحران ۲۴ سالگیام چیزی بنویسم.
اول اینکه اگر نخواندید پستم را بخوانید.
بعد این دفعه رفتم پیش پرستارها و سلام کردم. الآن باهام خوب هستند. ولی خب دیدن یک جوجه ۲۴ ساله که پارسال همان جا کارآموزی میرفته است و حالا مربی شده است، سخت است. ولی بااین حال، کمی محبوبیت کسب کردم.
مهمونی هم خدا را شکر عالی برگزار شد.
پازل هم همچنان دارم انجام میدهم.
گرفتگی کمرم باعث خیر شد. یک هفته کارآموزی خودم را نرفتم و همگروهیهایم از بعد آن با من رفتار مهربانتری دارند. یا فهمیدند مفید هستم یا آن قدرها هم چِندش نبودم.
کار هنریام را انجام دادم و بافتنیام خیلی خوب دارم میبافم.
ولی پروپوزال مانده است.
هنوز هم درگیر این هستم که آدمی نرمال ولی متفاوت هستم. فکر میکنم از نوشتههایم هم کمی پیداست. امروز خودم راحتتر نشان میدهم. و خدا را شکر گروهم من را پذیرفتهاند.
شما چطور هستید؟ اینقدر کنجکاو هستم شخصیت من از نوشتههایم چطور به نظر میآیم.
هری پاتر و حفره اسرار آمیز، جی کی رولینگ، مترجم: ویدا اسلامیه، نشر کتابسرای تندیس، تهران، چاپ پنجم، ۱۳۸۰ش.