پدرم کلکسیون بزرگی از محلول های شگفت انگیز دارد و امروز در روز تولدِ ۱۴ سالگی ام می خواهد مرا برای اولین بار به انجا ببرد!
چه چیزی بهتر از این؟
از خانه خارج می شویم،سوار ماشین میشویم به سمت یک خانه ی مخروبه میرویم. تعجبم آنجایی بیشتر می شود که پدرم ماشین را نگه میدارد. با خود میگویم چیز عجیبی نیست. پدر بیشتر مواقع درباره ی ارزش این کلکسیون میگفت، حتما بخاطر این اینجا را واسه ی نگهداری از وسایلش انتخاب کرده زیرا اینجا جایشان امن تر است.
داخل می شویم، نصف سقف تقریبا ریزش کرده، در آنجا انواع و اقسام گیاهان شگفت انگیز روییده شده و من تا حالا هیچ کدام آنها ندیده بودم!
پدر جلو میرود و چند گیاه را کنار میزند و دریچه ای نمایان می شود. به من اشاره میکند که جلو بیایم و آن را باز کنم.
با هیجان به سمت دریچه قدم بر میدارم، ولی من نمیدانستم که به سمت مرگ قدم می گذارم...
