
در این تاریکی و رخوت
که حتی مرگ میمیرد
نمیدانم چرا امید
مجال از مرگ میگیرد
چطور امید امیدوار است
که فردا عاری از درد است
مگر کور است نمیبیند
که عالم ساکت و سرد است
در این ظلمت که وحشت هم
از آن هر دم هراسان است
نمیدانم چرا امید
به سوی آن شتابان است
در این تاریکی مطلق
صدا مرگ میآید
گمانم وحشتی دارد
مثال ابر میبارد
مثال ابر میبارد