
بخش اول : ا.د.م
سرکلاس زبان بودم . همان کلاسی که نود و نه درصد دانش آموزانش به اجبار در آن می نشینند و بدون هیچ علاقه ای گوش به درس معلمی می دهند که با هزار امید برای دانش آموزانش وارد کلاس شده ؛ از حق نگذریم دانش آموزان هم برای این کلاس هدف دارند ، بله ! آنقدر هم افسرده و کسل نیستند .
اگر هدف شان مهاجرت نباشد ، چه باشد ؟ نمی دانم ، تو هم نمی دانی . البته ، از شما چه پنهان ، هدف دانش آموزان ، مهاجرت نیست ، این هدف مادران شان است . همان هایی که آرزوهای خود را به خاطرات سپردند و با مهاجرت و بورسیه و این داستان ها خداحافطی کردند . حالا مادر حق دارد فرزندش را برای هدف خودش راهی کلاس زبان کند دیگر . قبول نمیکنی ؟؟؟؟؟؟
خب حق داری قبول نکنی ، غرورت خدشه دار می شود که بگویی : عقده های قدیمی خودم را با بچه ام تلافی میکنم .
نه این را نمی گویی ، در عوض میگویی من موفق شدن پسر گوگولی موگولی ام را میخواهم و بس !
اصلا ما گول میخوریم ، شما موفقیت فرزندت را میخواهی ، فرزند دلبند عزیزتر از جانت هم ، عقلش به آن نمیرسد که خودش برای خودش تصمیم بگیرد ، حالا هم کلاس زبان برایش واجب است و باید روزانه یک ساعت مطالعه زبان داشته باشد .
بماند ، این را همین جا خاک کنیم . ما هرچقدر هم بگوییم ، این گوش در است و آن گوش دروازه .
بینوا معلم ! چه با خودش فکر میکند ؟ ده دانش آموز هدفمند دارم که از این سن به فکر زبان خواندن هستند ، زکی !
زهی خیال باطل عزیز دلم ! شما در واقع ده مادر هدفمند دارید که هیچگاه به اهداف خود نرسیده اند . میتوانید با آنها جلسه اولیا مربیان برگزار کنید ، کلی درد دل از تعدادی مادر هدفمند بشنوید ، برایشان افسوس بخورید و کلی صفا کنید و فراموش نشود ، حتما برنامه ای جهت خالی کردن عقده های قدیمی برای بچه ی بیچاره هم بریزید .
بالاخره احتمالاً شما معلم عزیز هم به هدفت نرسیدی و یکی از همان مادران یا پدران هستی .
هرچقدر هم بخواهم این حرف های باطل و بیهوده را نزنم نمیشود . دلم بدجور از آنها پر است ، شاید بگویید آنها یعنی چه کسانی ؟ من اسمشان را آدم های دغدغه مند میگذارم که مخففش میشود ا.د.م .
جدیداََ خیلی خوب حدس میزنم . اگر دوست داری ، حدس بزنم که حالا با خودت داری فکر میکنی که خب امیرکبیر و کلاس زبان و ا.د.م ها و این اراجیف چه ربطی به هم دارند ، باید بگویم که عزیز دلم ، گر صبر کنی ز غوره حلوا سازم .
به امیرکبیر هم می رسیم . درباره آن هم حرف میزنیم . تازه میتوانی به فک و فامیل کلی پز بدهی که من دارم درباره امیرکبیر میخوانم و این داستان ها .
گفتم ، خیلی خوب حدس میزنم ، حتما حالا فکرت پی این است که خب سر کلاس زبان بودی ، چه شد ؟
خدمتتان عارضم که لحظه ای کلاس از آن جو به ظاهر هدفمند خود خارج شد ، حتی معلم ا.د.م مان هم با ما همراه شد . مطمئنم حوصله ات سررفته عزیز دلم ، باقی اش بماند برای زمانی که کمی حوصله ات جا آمد و حال گفت و گو داشتی .
حالا که آخرش است ، میخواهم کمی ادای معلم ها را دربیاورم : در جلسه بعدی درباره اتفاقی که در کلاس رخ داد سخن خواهیم گفت و پرده ای از راز های ا.د.م ها را برخواهیم داشت .
لظفا پیش خوانی داشته باشید ، دانش آموزان هدفمندم !