یکی از ترس های عمده ی من اینه ک نکنه من افکارمو بیان کنم و منو ببرن تیمارستان. با احترام البته به جامعه ی افرادی که از نظر ذهنی اینقدر خسته شدن که ب اونجا برسن.
ولی من میترسم. چیزای خوبی ندیدم از اونجاها. میترسم دستامو ببندن و به زور بهم دارو بدن یا نزارن برم بیرون.
حالا یکی از اون فکرا چیه؟ مثلا وقتی دارن جلوم هندونه رو میبُرن، من ناراحت میشم. چرا؟ چون حس میکنم دردش میگیره . حس میکنم داره درد میکشه و خیلی ناراحته.
یکی دیگه از اون فکرا؟ مثل مورد اوله. اینطوری که یه بار یه سُس گوجه ی جدید خریدیم، و من داشتم جلوی خودمو میگرفتم که برای سُس گوجه ی قبلی ک هنوز توی یخچال بود گریه نکنم. حس میکنم خیلیگناه داشت. سعی کردم بهش توجه کنم و تا وقتی تموم نشد از سُس جدید نخوردم.
مورد سوم؟ خیلی سال پیش من یه مداد نوکی خریدم ۳۰ هزارتومن. خیلی سال پیش با دلار ۱۳ تومنی فکر کنم. خیلی دوستش داشتم. عکس دایناسور های کوچولو روش داشت. اون موقع دایناسور هارو خیلی دوست داشتم. مدادنوکی شانسم بود انگار. توی عکس و ویدیو هامم هستش. یه روز نمیدونم چی شد، توی اتاقمگم شد و دیگه هیچوقت پیداش نکردم. هیچوقت!
چندین سال بعدش، ک میشد پارسال، رفتیم با مامانم بیرون، و همون مدادنوکی رو دیدم. دقیقا همونو. خودش خودشو. خریدمش. خیلی خوشحال بودم، اومدم خونه و رفتم فوری تو اتاق تا با مدادنوکی الانم عوضش کنم. مداد نوکی قبلیم رو بدم ب مامانم و مدادنوکی جدید رو خودم بردارم. اون شب من اصلا نتونستم راحت بخوابم. دائم نگران مدادنوکی قبلیم بودم. هی توی سرم به خودم میگفتم نو که اومد ب بازار کهنه میشه دل آزار؟ . و بله. صبح رفتم مدادنوکی دایناسوری رو دادم ب مامانم و قبلیمو پس گرفتم و نفسم سبک شد.
واقعا نمیفهمم. نمیدونم الان تو چ مرحله ای از این موضوع هستم چون موقعيتي انگار پیش نیومده ک بررسی کنم.
اگه یکی که منو بشناسه، این نوشته هارو بخونه، کاملا میفهمه کی اینارو نوشته.
راستی، اینجا میشه وبلاگ؟ وبلاگ هم به اندازه ی ایمیل شیرینه. نیست؟
ایمیل خیلی خوبه. خیلی. ی مدت من و دوستم به هم ایمیل میدادیم. میتونستیم راحت زنگ بزنیم تعریف کنیمااااا. یا بیرون ببینیم هم رو. ولی ایمیل انگار ی مزه ی جدید داشت. انگار مزه ی بادوم میداد. نمیدونم چرا یهو میگم بادوم. حس کردم مزه ی بادوم میداد. حالا اگه خواستیم یه بار ایمیل هارو میزارم اینجا. خیلی خوشگلن. متن های طولانی، نحوه ی حرف زدن جدید توی اون متن ها.
هیم. به رسم هر نوشته؟ میدونید دیگه؟ خیلی خوابم میاد و باید بخوابم چون صبح زود بیدار میشم. خیلی خوب بخوابید. خواب کافی داشته باشید. خواب کافی باعث میشه صورت خوشگلی داشته باشید. خواب کافی اما! نه کم نه زیاد.
شب بخیر. بوس بوس