ویرگول
ورودثبت نام
بلوبِری
بلوبِریحس میکنم یه پنجره هستم که رو به یه جنگل بارونی باز شدم. نفس های عمیق میکشم. به صداها، بیشتر توجه میکنم. به چهره ها نگاه میکنم. خودم رو در اغوش میگیرم.
بلوبِری
بلوبِری
خواندن ۲ دقیقه·۲ سال پیش

۱۱ ارديبهشت

یکی از نگرانی هام اینه که نکنه خاطراتی که مامان بابام از بچگی هاشون، اون موقع ها، تعریف میکنن رو یادم بره که برای آیندگان خانوادمون بگم. واقعا ناراحتم. سعی میکنم هربار ک تعریف میکنن با دقت گوش بدم و حتی سوال بپرسم درباره اش ولی انگار هنوزم دلنشین نیست برام. تصمیم گرفتم از این به بعد این موقعیت هارو فیلم بگیرم.

به خودم قول دادم این جریانات ک‌تموم شدم، خودمو مهمون یه صبحونه ی خوشمزه بیرون از خونه بکنم. راستش خودمونیم دیگه، ناهار و شام تو خونه خیلی میچسبه ولی صبحونه ی بیرون! یه چیز دیگست. البته البته البته، صبحونه های شلوغ تو خونه هم خوشمزست. توی سرم برنامه میریزیم که برای صبحونه کجا برم و چیا بخورم. املت شاپوری رو امتحان کنید‌‌. واقعا خوشمزست 😂

الان اینارو نوشتم و دلم نمیخواد بزنم انتشار نوشته. این نوشته ها بیهودن. چند روز گذشته رو به نوشتن روز ها توی دفتر محبوبم سپری کردم‌. ورق ب ورق دفتر، خط ب خط همه جا نوشته شده. تاریخ ها پشت هم، یکم، دوم، سوم. هیجان اینکه شاید در آینده یکی اینو بخونه. ولی راستش نوشته های اینجا ، چطوری بگم، ی وایب عجیب دارن.

گاهی وقتا ک توی ویرگول میگردم ب نوشتن هایی برمیخورم که مربوط شاید به ۴ سال، ۵ سال پیشن و انگار هیچکس نخونده اونا. دلم برای نوشته ها میسوزه. حس میکنم احساس هایی ک بینشون هست در حال عذاب کشیدنن. کلمات دارن برای خونده شدن زجه میزنن و کسی بهشون توجه نمیکنه‌. از اون توجه ها که دنبالی و نیست.

دوست ندارم نوشته هام گریه کنن. کلمات عجیبن. میخونیشون . میفهمیشون. بهشون جواب میدی. ازشون جواب میخوای‌.

نمیدونم.

ی چیز جدید هم بگم؟ میدونم که یه چیز واضح هست ولی حس میکنم خیلی از ماها بهش توجه نمیکنیم‌.

جمله بندیم نمیاد :) و خوابم میاد. شبتون بخیر. هیچکس نباید بدون شب بخیر بخوابه

بوس بهتون

۶
۲
بلوبِری
بلوبِری
حس میکنم یه پنجره هستم که رو به یه جنگل بارونی باز شدم. نفس های عمیق میکشم. به صداها، بیشتر توجه میکنم. به چهره ها نگاه میکنم. خودم رو در اغوش میگیرم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید