در آخر این کلافگی، مشتی روز بی ثمر مانده و سلف پورتره ی گرفته نشده و تصویر های کشیده نشده و طراحی های نکرده و کلمات نخوانده
و شعری که میگوید "ای تیغان چون نیزه برای ستم دراز/ این تیزی سنان شما نیز بگذرد"