
تازه پنج روز شده بود که وارد بیست سالگی شده بودم تقریبا دوازده سال پیش چهارشنبه شبی پر از ترس و نگرانی و تجربه ایی تلخ را پشت سر گذاشتم.در آن چهارشنبه ی تابستانی که در حیاط خانه در حال رقص محلی با خواهرهایم بودم وشاد فارغ از غم میچرخیدم بعد از خستگی از پایکوبی روی پله ی ورودی هال ایستاده بودم که صدایی را که فریاد میزد بگو یاعلی بگو یاعلی را شنیدم روی پله ی ورودی خانه بهت زده به دنبال صدا گشتم صدارا میشناختم صدای خواهرم.وقتی منشا صدارا پیدا کردم خواهرم را درحالی که دست های پدرم را در دست گرفته بودو فریاد بگو یاعلی میزد دیدم.در آن لحظه ی پرالتهاب از شوکه وارده فقط نگاه کردم.دیدم مرگ پدرم را میشنیدم صدای ضجه های خواهربزرگم را و دیدم ناچاری مادرم را.

کاریکاتور از مجید خسروانجم