
میدونم رفتی؛
اما باز هم بیا به دیدنم...
مثل بارونِ تابستونی،
مثل یک خوابِ خوب، وسطِ کابوسِ زندگی،
مثل گرمای خورشید، توی یک روزِ سردِ زمستونی...
باز هم بیا به دیدنم؛
مثل لبخندی بیهوا، میانِ اشکها،
مثل آشنای سالهای دور، در سرزمینی غریب...
باز هم بیا به دیدنم؛
حتی با نامی دیگر،
حتی کم،
حتی دیر...
باز هم بیا به دیدنم….
~بیتا دلاور
پ.ن: این نوشته یکم پیش به ذهنم رسید، حدودا دو ماهی میشه که چیزی ننوشتم. اصلا مطمئن نیستم خوب شده یا نه. 🫠ولی ممنونم که خوندید🧡