در متن پیشین در مورد تحول ساختارها و از هم گسیخته شدن آنها صحبت کردیم. حالا بیایید به بررسی نکته جالب دیگری بپردازیم.
موجودات زنده، از همان ماده غیرزنده تشکیل شدهاند، اما در پیچیدگی و سازمانیافتگی غیر قابل انکار در شبکهای، با فعالیت در کنار یکدیگر در سطح انرژِی بالاتر، همراه با صرف انرژی ثانیهها و روزها با سرنوشت نهایی خود یعنی مرگ میجنگند و خودآگاه و ناخودآگاه از آسیب دیدن و مرگ فرار میکنند.
اگر تصور کنیم که مرگ و از هم گسیخته شدن نیروی کشاننده یک طرف طناب باشد، حیات آن بازیکن دیگر است که برای مدتی سعی میکند از هم گسیخته شدن را نگه دارد. اما در متن قبل هم اشاره کردم که برنده همیشگی، مرگ است.
اگر مرگ را تحول مثبت نامگذاری کنیم، حیات با تحول منفی سعی میکند با مرگ مقابله کند.
حقیقت اینجاست که تمام موجودات زنده هر چندمدت یکبار تمام ماده تشکیل دهندهشان را جانشین میکنند. یعنی در مدت چند هفته تمام اتمهای بدن شما تعویض خواهند شد. پروتئینهای داخل سلولها هر لحظه در حال دوباره ساخته شدن هستند و کارکردههای آنها بازنشسته میشوند و به اسقاطی میروند. همانطور که موهایمان و ناخنهایمان تعویض و جانشینیشان بسیار مشهود است. تمام بدن در حال همین فرایند است، اما از دیده ما مخفی میماند. با رشد چشمگیر زیست شناسی، ما به این پویایی بدنهایمان و پویایی تمام موجودات زنده پی بردیم.
پس در حقیقت حیات هم با تحول در این بازی برای مرگ مزاحمت ایجاد میکند.
جالب اینجاست این ساختارهای زیبا در تمام اندازهها از باستانیان و باکتریها تا انسان و وال آبی همه و همه سطحی از هوشیاری را دارا هستند که قابل توجه است. باکتری از مکان با غلظت کم گلوکز به مکان با غلظت بیشتر گلوکز حرکت میکند یا از دست شکارچیاش فرار میکند. همچنین باکتری از مکان با سم مضر فرار میکند و خودش را نجات میدهد، انسان هم به طور کلی از محدوده خطر خود را در امان میدارد هر دو با هوشیاری این کار را میکنند. هوشیاری ما (موجودات زنده) با تمایل ماده تشکیلدهندهمان به از هم گسیخته شدن مقابله میکند و شگرد این مقابله خودش نوعی تحول منفی است که در مورد آن صحبت کردیم. ماده غیرزنده با نظمی مشهود و تعاملی چشمگیر به سطحی از هوشیاری میرسد که از تحول مثبت فرار کرده و کاملاً مشهود با از بین رفتن مقابله میکند. به درون خودتان مراجعه کنید که چقدر از تحول مثبت (مرگ) میترسد.
(اگر به خود ماده باشد که باید برای تحول مثبت رضایت خاطر هم داشته باشد و خوشحال هم شود?)
با پیشرفتهای فراوان علم زیستشناسی سلولی-مولکولی، دانش انسان نسبت به چگونگی کارکرد این جلوه زیبای کیهان، یعنی حیات بسیار افزایش پیدا کرده اما در پاسخ به پرسش چرایی و چگونگی به وجود آمدن حیات ثمرهای نداشته است. هر دو این سوالات بسیار مهماند و نمیشود از دستشان فرار کرد.
