چشمام و باز کردم، همجا تار و سرد بود. چندباری چشمامو مالیدم تا دیدم واضحشه، لعنتی تو جنگل ولم کرده بودن، باز خوبه چشمها و دستامو باز کرده بودن البته که باید باز کنن چون بیهوش بودم.

بعد از اینکه به خودم اومدم، اروم از سر جام بلند شدم. همهجا درخت بود وحشت کرده بودم. یه دختر، تک و تنها وسط جنگل...
نمیدونستم راهم به کجا ختم میشه اما همچنان مثل یک عروسک کوک شده داشتم راه میرفتم. هوا کمکم داشت تاریک میشد، تشنه بودم و لبام خشک. صدای زوزه گرگ و جیر جیر جیرجیرکا رو خوب میشنیدم از هر طرف انگار محاصره شده بودم همجا صداها شنیده میشد دیگه ناامید شدم از سرما و ترس میلرزیدم، هر طرف و نگاه میکردم درخت بود هیچ راهی پیدا نمیشد.

داشتم به سختی راه میرفتم که صدای پا شنیدم. تند میگذشت، بدون مکث و دید نداشت.
دور و برم و نگاه کردم هیچی نبود اما صدا هی تکرار میشد؛ تمام توانم و جمع کردم و سریعتر راه رفتم هرچقدر سریع میرفتم صدای پشت سرم نزدیکتر و واضح میشد.

یچیزی هولم داد و افتاد روم، خدای من! خیلیی سنگین بود. از بس دست و پا زدم نفس کم آوردم. صدای نفسهای موجود روم به صورتم میخورد. بیحرکت موندم.
اون موجود گرگینه بود، دندونای تیزش تو نور ماه خودنمایی میکرد. داشت تمام اجزای صورتم و وارسی میکرد. شاید داشت پیش خودش فکر میکرد از کجا شروع کنم به خوردن این طعمه حقیر.

با جرعت تو چشماش خیره شدم، تا شاید تاثیر داشته باشه اما سرشو اورد جلو دهنش و باز کرد لعنتی نه نه نن...
برای این داستان از قوه تخیلم استفاده کردم و تا همینجا نوشتم که اگه خوب بود و نظرات مثبتی گرفتم داستان نویسیم و تقویت کنم.