
یک روز بی رنگ و بوی دیگه مثل همیشه، خستهکنندس پسر همش کار کار، چقد باید کار کنم تا یه زندگی اروم داشته باشم، بتونم با رفیقام برم مسافرت، به خانوادم کمک کنم، ماشین مورد علاقم و بخرم، به موقعش برم سر خونه زندگیم و کلی اهداف دیگه اما تهش با این چندرقاز پول فقط میشه روزای بخور نمیر و گذروند.

باید زودتر تموم کنم تا بتونم به موقع برگردم خونه و پروژه دانشگاهم و انجام بدم، امیدوارم یکی از بچهها جزوه کامل اون درس و داشته باشه تا بتونم یه مرور بکنم و درست انجام بدم، لعنتی ولی با فکر اینکه بعدش نمتونم کار درست حسابی بکنم و باید برم سربازی و کلی وقت هدر میره... این چه زندگی آخه.
خداروشکر استاد پروژه رو قبول کرد، یعنی با کلی خواهش و توضیح چون نتونستم زیاد براش وقت بزارم و چیزی نبود که چنگی به دل بزنه اما با یکم توضیح بلاخره قبول کرد.
دوسال از سربازی پسر داستانمون میگذره و مشکلات بعد سربازی...

بلاخره تموم شد و میتونم یک نفس راحت بکشم. امیدوارم بتونم این دوسال و با پیدا کردن یک کار خوب جبران کنم، به یک شرکت مربوط به حوزه تحصیلیم درخواست دادم.
استرس دارم، اگه قبولم نکنن چی، اگه نتونم تو مصاحبه خوب پیش برم چی، اه این افکار منفی هم ولکن نیستن. در باز شد و صدام زدن، کارفرما شروع کرد به پرسیدن سوالات ابتدایی و بعد درمورد هدف و تخصص، تا اینجا خوب پیش رفتیم.
کارفرما: چندسال سابقه کار دارین؟
عرق سرد رو پیشونیم حس کردم، مضطرب شدم چون تا حالا فقط یجا کار کرده بودم اونم ن آنچنان کار بزرگ و تخصصی.
سعی کردم اعتماد به نفسی که داشتم و حفظ کنم و گفتم که موقعیت شغلی درستی نداشتم و بخاطر سربازی نشد که برم.

کارفرما: خب راستش ما به یک آدم باتجربه نیاز داریم و اینجوری برامون مشکل میشه البته اگر قبول کنید میتونید به صورت آزمایشی بدون حقوق یک ماه کار کنید و بعد از آموزش کار و رضایت ما استخدام میشید.
نه نمیتونستم بازم وقتم و بیهوده یجا اونم بدون حقوق هدر بدم که معلوم نیس قبولم کنن یا نه، تو این یکماه لااقل میتونم یک کار کوچکتر بگیرم با حقوق.

دلم برای خودم میسوخت، ن جایی پارتی داشتم که کمک کنه برا کار کردن و نه سابقه کاری الانم همه دنبال سابقه کار و مهارتهای حرفهای هستن.. سعی کردم با مرور هدفهام به خودم امید و روحیه بدم. نباید خودمو میباختم، باید بیشتر تلاش کنم آره پسر تو میتونی باید با این مشکلات بجنگی....