از زمانی که با ویرگول آشنا شدم این چند وقتی که اینجا بود هم دوستای خوبی پیدا کردم و هم خود ویرگول و امکان نوشتنای طولانیش خودش مشوقی بود که یاعث شد خیلی از پستای اینجا رو بداهه بنویسم؛ چه شعرها و چه داستانها و دلنوشتهها
اما دیگه توان ادامه دادن ندارم و نیاز دارم برم توی لاک خودم و دست از این نوشتنا و خوندانا بردارم شاید یه کم حالم بهتر شه
ممنون از دوستایی که این مدت همراه و قوت قلب بودن
به امید دیدار همگی توی یه زمان بهتر و یه شرایط بهتر
سجاد
۱۴۰۳.۱۲.۱۰
