به سوی قله میرفتند رهبرها ولی این سو
کنار یک پل عابر جوانی خودکشی کرده
محمد میدمد از غار و با آیات نورانی
به سبک نوتری تنها تجارت میشود برده
به جنگ گرگ برخیزند چوپانهای با وجدان
ولی چاقوی سلاخی است در دست پس پرده
پس از دنیای فانی هست دنیایی بدون مرگ
چه لطفی دارد این رفتن از این نرده به آن نرده؟!
به جان همدگر افتادهاند آن اهل کندوها
ولی باد آمده رفته است بالا قیمت گرده
خیال کنجد نورسته جز احساس رویش نیست
به خوابش هم نمیدیده که خونش میشود ارده
جهان مانند سیبی نیست که افتاده در جویی
کنار یک پل عابر جوانی خودکشی کرده....
۱۴۰۵.۱.۱۵
سجاد. اصفهان