وارد درمانگاه شد. یک پیراهن گلدار با شلوار جین تیره پوشیده بود و موهاشو گوجه ای بالا بسته بود. آروم آروم رفت سمت پذیرش و برگهشو داد. پذیرش که خانمی با موهای مشکی و مانتوی تیره بود. گفت: خانم آزمایش دارید؟
گفت: آره
پذیرش باز نگاهی بهش انداخت و ابروش بالا برد و گفت: خانم بیمه ندارید؟ آزاد حساب میشه.
ابروهاشو درهم کشید و گفت: من هم بیمه تامین اجتماعی دارم هم تکمیلی.
خانم پذیرش دوباره به صفحه سیستم نگاه کرد. گفت: نه خانم فقط بیمه تامین دارید. اسمتون توی بیمه تکمیلی نیست.
با تعجب گفت: مگه میشه؟
پذیرش گفت: احتمالا بیمهتون تموم شده. آزاد میشه سه ودویست. انجام میدید؟
رنگش پرید. دستهاشو به هم مالید چند بار با کارتهاش ور رفت و گفت: ببخشید میشه از اینا موجودی بگیرید؟
خانم پذیرش گفت: این کارتتون یک و هفتصد و سی داره، اینم یک و صد. بکشم؟
گفت: یه لحظه اجازه بدین.
سرشو چرخوند. رنگش پریده بود و مستاصل به نظر میرسید. دستشو به موهاش زد. با لرزش گوشیو برداشت و گوشهای ایستاد. پشت تلفن گفت: میشه پونصد بزنی به کارتم اومدم آزمایش. پول کم دارم.
صداش میلرزید و دستشو به پیراهنش گرفته بود. چند لحظه سکوت کرد بعد گوشی رو قطع کرد. دستهاشو بهم زد و با قدمهای لرزون جلو رفت. گفت: خانم، ممنون. بعد میام انجام میدم.