انگار همین دیروز بود که یک مهر بود،الان دیگه در اواسط آبان به سر می بریم.همانطور دلگیر و سرد و به دور از احساسات روز ها ورق میزنم.شاید اون موقع معذرت‌خواهی می کردم،الان وضع بهتر بود.
نگاهم از تلفن جدا نمیشد.انگار که کار ا ز کار گذشته ولی برای اثبات احساس خودم هم که شده باید زنگ میزدم و در این فصل دلگیر به‌یک گفتگوی دلپذیر دعوتش می کردم.
تلفن را برداشتم و شماره را وارد کردم:《بوق....بوق....الو......》
