یک سال از تصویب طرح افزایش قیمت بنزین می گذرد. طرحی که وقتی اجرا شد، وضعیت اقتصادی میلیونها نفر را سخت تر کرد و منابع درآمدی بسیاری از آنها را کوچکتر ساخت و در بدترین وضعیت اقتصادی و تورم های بیش از ۴۰ درصدی، سخت ترین ضربه را به مردم وارد کرد.
طرحی که منجر به بحران ملی شد و چه حوادث تلخی که در آن روزها و شبها، ایران به خود ندید!
چه ضربهها که به بدنهی جامعه و مخصوصاً اقشار مستضعف وارد آمد!
چه ضربهها که به حیثیت حکومتی وارد شد که برای عزتش، خونها و جانها فدا شده!
و چه فرارهایی که سران قوا داشتند!
چه خنده های کثیفی که در روزهای آتش و دود و خون، از قاب رسانه ها پخش نشد!
خنده هایی از سر رضایت، از روی دشمنی با ملت، و از روی کینه نسبت به این کشور!
که البته خیال خامی داشته، آن کسی که روز شنبه آمد و گفت که اصلاً در جریان نبوده!
اصلاً باید از آن شخص معلوم الحال پرسید؛ فکر کردهای تا ابد در سِمَتِ ریاست جمهوری باقی خواهی ماند؟ نه! تو عامل بسیاری از فجایع در این کشور هستی! تو را محاکمه خواهیم کرد!تو و همدستانت را...
کینهی آن روزها، با رسیدن آبان هر سال زخم باز میکند، اما دیدن چهره و صدا و نام تو، هر لحظه آن روزهای تلخ را به یادمان می آورد.
و چه زیبا روزیست که تو را به سزای اعمالت برسانیم، آقای رئیس جمهور!