بسماللهالرحمنالرحیم
«إِنْ تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَ يُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ» سوره محمد (ص) | آیه ۷
🔹 فراخوان مشارکت حداکثری
مردمسالاری دینی؛ اعتبار ذاتی جمهوریاسلامیایران🔹
در چهل و پنجمین قلّه از پیروزی انقلاباسلامی و تولّد جمهوریاسلامی و نظام مردمسالاری دینی قرار داریم. مردم سرافراز ایران سالها و روزهایی را از سر گذراندهاند که دشواریها و افتخارآفرینیهای فراوانی در آن ثبت و ضبط شدهاست. مردمی که اعتبار و جوهره جمهوریاسلامیایران باقیماندهاند و روزبهروز آن را تعالی میبخشند.
از پیروزی انقلاباسلامی تا مقاومت در مقابل زیادهخواهیهای مستکبرین خارجی و داخلی بهویژه دادخواهی سراسر ملت ایران در حمایت از مظلومیت مردم غزه، این اراده مردم ایران بودهاست که نظام سیاسی را شکوفا کردهاست. اکنون اما موسم انتخابات است و شاهد فرارسیدن بستری دیگر برای شکوفایی اراده مقدس مردم در تاریخ انقلاباسلامی هستیم.
این اراده که در مقطع انتخابات حیات مردمسالاری دینی را تضمین میکند بیشک ثمره ارزشمند خون شهداء و یادگار معمار کبیر انقلاباسلامی است که البته با مسائل و مشکلات ساختاریافته روبروست. دسیسه و دشمنی بدخواهان نظام اسلامی در جهت بدبینکردن مردم به حاکمیت به ویژه در قالب حوادث سال گذشته از یک سو؛ مشکلات، نابسامانیها و فشارهای اقتصادی از سوی دیگر، سبب کاهش میل برخی اقشار جامعه به مشارکت در انتخابات آینده مجلس شورای اسلامی گردیده است.
در فضای اینچنینی، رقابت سخت بین نقاط قوت و ضعف دورههای اخیر مجلس، بر ابهام شرایط موجود میافزاید. تعدد لوایح با ادبیاتی فسادستیزانه از یکسو و تعارض منافع از سویی دیگرو همچنین استقلال و حریت نمایندگان به عنوان قوهمقننه از یکسو و ملموس نبودن دستاوردها از سویی دیگر و مهم تر از اینها وجود ساختارهای سیاسی موازی مردم را سردرگم کردهاست.
سردرگمی که برآیندی جز دور شدن این نهاد از حیثیت قانونی خود نخواهدداشت. مگر غیر از آناست که رهبر کبیر انقلاب حضرت امام خمینی(ره) در بیان جایگاه و اهمیت نهاد مجلس آن را در «رأس امور دانستند»؟
این مرکزیت تصمیم گیری قانونی به پشتوانه «انتخاب مردم» بازمیگردد. نمایندگانی که هیچ نهادِ غیری، شأنیت برکناری آنان را نخواهدداشت را مدیون حضور مردم هستند. پس بدیهیاست در سوی دیگر اینرابطه دوطرفه، ملتی قرار دارند که خود را مسئول رای خویش ببیند. مشارکت ناشی از آگاهی این مسئولیت را تضمین خواهدکرد اما اگر احزاب و فعالین سیاسی با هدف افزایش مشارکت دست به ایجاد هیجانات و شور انتخاباتیزده و فضا را بیش از پیش مبهم کنند، این افزایش مشارکت نه تنها معناساز نخواهدبود بلکه پشتوانه مسئولیت مردمی را نخواهدداشت و این جایگاه مهم نمایندگی مجلس نه به نظارت مردم بلکه به دستان قدرت سپرده خواهدشد.
لذا امروز ضروریترین دستور کار ملّی، بازگشت ایننهاد مهم مردمی به جایگاه و اهمیت اصلی خود در امور است. وظیفه حاکمیت نیز در این میان، کنار نگذاشتن مجلس از تصمیمسازیهای مهم و کلان کشور و نگهداشتن آن در رأس امور است. نباید مجلس را در حد نهادی به موازات سایر نهادهای کارشناسی و قانونگذار تقلیل داد و باید و آن را «تبلور اراده ملت در راس امور» تلقی کرد. آیا مسئولین جمهوری اسلامی امروزه در مورد جایگاه مجلس چنین اعتقادی دارند؟
اکنون و در آستانه دوازدهمین دوره از انتخابات این نهادِ سرنوشت ساز ملّی، بدون شک اهمیت انتخابات در نظام جمهوریاسلامی، وظایف و تکالیف مهمی را متوجه حاکمیت، نخبگان جامعه، احزاب سیاسی و آحاد ملت شریف ایران میکند که در ادامه هر کدام بهنحو مختصر مرور میشود.
🔺مسئولین و مدیران نظام جمهوریاسلامی
حفظ شرایط «امنیت، سلامت ، رقابت و مشارکت» به عنوان راهبردهای اساسیِ انتخابات تراز جمهوریاسلامی، پرهیز از هرگونه مداخله جانبدارانه مسئولان دولتی و *مسدود کردن شریانِ سوگیری* و فراهمکردن صحنه انتخابات رقابتی، ایستادگی در مقابل شیادانِ قدرتطلب در عرصه انتخابات از ارکان اساسی این تکلیف حاکمیتاست. طبعاً بدون تحقق این ارکان اساسی، برگزاری انتخابات چیزی جز پوسته و کالبد مشارکت سیاسی نخواهدبود و انتخابات را از مفهوم و ماهیت اصلی خود تهی خواهدکرد.
نکته مهم آنکه، تکیهکردن به چنین تعریف کار و حدود و ثغوری برای مسئولین محترم، اکتفاکردن به حداقلات و بدیهیات است! از مدیران و صاحبمنصبان نظام جمهوریاسلامی که سردمدار مردمسالاری و مهاجم اصلی دموکراسی غربی در جهاناست انتظار میرود پس از خاموش شدن تنور انتخابات نیز خود را مامور به وظیفه بدانند. نمایندگان مجلس پس از انتخابات بایستی در فضای سیاسی به دور از تحزب، تعارض منافع شخصی_عمومی و لابیگریهای مرسوم با مردم نیز در تعامل باشند.
🔺نامزدهای دوره جدید مجلس شورای اسلامی
آنچه که امروز در رویکرد مردم نسبت به جریانهای اصلی سیاسی کشور مشهود است رواج حس بیاعتمادیاست؛ بی اعتمادی که حاصل عملکرد غیرمسئولانه و غیرمتعهدانه جریانهای سیاسی و ناتوانی آنها در خلق «امید نسبت به ساخت آینده ایران» است. تغییر دومینو وار لیستهای پر آب و تاب و صندلیبازی احزاب با یکدیگر و در نهایت ائتلافهای بی پشتوانه همگی ناشی از قرار گرفتن احزاب در مختصاتی نامرتبط با ضرورت حضورشان در عرصه سیاست است.
نامزدهای انتخاباتی توجه داشتهباشند احزاب به پشتوانه اقبال مردمی به آنها زیستاجتماعیشان را ادامهمیدهند. پس مبادا اولویت اول خود را فدای «معاملههای انتخاباتی» کنند.
در سطوح دیگر نیز باید دانست مجلس محل تصمیمگیری و تقنین در سطح عالی ملّیاست و قطعا نظام مسائل ویژه خود را نیز داراست. اگر نامزدی صرفاً خود را نمایندهٔ محله خویش میبیند، چه بهتر است در انتخابات شورایاریهای محلات شرکتکند و نه مجلس شورایاسلامی که وجه کلان و ملی و بینالمللی دارد.
در آخر نیز نمایندگان محترم مردم در ذهن داشتهباشند معادله دوسویه مردم و مجلس در ابتدای بقای خویش احساس مسئوليت مردم به رأی خود را میطلبد اما در ادامه بایستی این مسئوليت پذیری به منتخبین منتقل شده و ما دیگر شاهد نمایندگانی فاقد معنای وجودی مجلس نباشیم. حواله کردن قوانین سرنوشتساز به ساز و کارهای پژوهشی غیر ضرور، انتقال شأنیت تصمیمگیری به کرات به شوراهای عالی و کمیسیونها و شانه خالیکردن روح عمومی مجلس از تصمیمات کلان همگی تیشه بر ریشه اعتماد ملی خواهد زد.
🔺مردم متدین، شریف و انقلابی ایراناسلامی
ملت ما بهحق از دردهای اقتصادی گله دارد و از بیمسئولیتی جریانهای سیاسی و پشت پا زدن آنها به منافع ملت خستهاست. اما این بحران نباید راهکار نهایی را در قهر کردن با صندوق رای بیابد. بنا بر فرموده رهبر حکیم انقلاباسلامی، حضور در انتخابات یکی از مستحکم ترین وسیلههاییاست که ملت میتواند آن را همچون یک «زره پولادین» در مقابل خود و در مقابل حمله دشمنان و سوءنیت و بددلی مستکبران و دخالت کنندگان، و نیز سودجویان داخلی نگهدارد. بزرگترین تغییر و تحولات از ارادههای خرد ولی امیدوارِ ملتها برمیخیزند. خودبسندگی در انتخابات موجب رشد فکری و سیاسی ملت ایران خواهد شد؛ مشورتخواهی و پرهیز از اعتماد به لیستهای سران سیاسی پشتپرده و قدرت طلبانی که با اعتمادسازیهای کاذب سعی در تامین منافع سیاسی خود دارند، یکی از مهمترین حقوق شهروندی امروز محسوب میگردد.
.
.
.
هر انتخاباتی در جمهوریاسلامی فرصتی ارزشمند برای تبلور ارادهٔ ملی تمامی آحاد ملت ایراناست. حضور حماسی و شورانگیز در انتخابات مجلسین شورای اسلامی و خبرگان رهبری ۱۴۰۲، صفحه درخشان دیگری بر افتخارات ملت ایران میافزاید. در میانه عواملی که هریک بهگونهای میتواند مشارکت در انتخابات را کمرنگ کند، مناظر چشمنوازِ اجتماعات ملی در مراکز رأیگیری در سراسر کشور، نشانهی آشکاری از عزم راسخ و دلِ امیدوار و دیدهبیدار همه آحاد است.
پیروز بزرگ انتخابات در هر انتخاباتی، ملت ایراناست که یکبار دیگر در برابر تبلیغات رسانههای مزدور دشمن و وسوسه خاماندیشان و بدخواهان، قد برمیافراشد و حضور خود در قلب میدان سیاسی کشور را نشان میدهد. نه گلایه از دشواری معیشت طبقات ضعیف، نه دلتنگی از تهدیدهای دشمنان، نه مخالفخوانیهایی که با انگیزه دلسرد کردن مردم از ماهها پیش آغازشده و نه فرسودگی سیاسی نمیتواند بر عزم ملت ایران فائقآید و انتخاباتهای مهم این دوره را دچار مشکل سازد.
والسلام علیکم و رحمتالله و برکاته