
محمدجواد آهنگر
اجازه دهید، سخن را با سخنان گوهربار حضرت امام (ره) درباره یکی از وظایف مهم صداوسیما آغاز کنیم: «این دستگاه (صداوسیما) دستگاهی باشد كه بعد از چند سال تمام قشر ملت را روشن كند تمام را مبارز باربیاورد، تمام را متفكر بار بیاورد، تمام اینها را مستقل بار بیاورد، آزادمنش بار بیاورد، از غربزدگی بیرون كند، استقلال به مردم بدهد...». (صحیفه نور، جلد 5، صفحه 203 )
زمانی که دکتر محمد سرافراز سکاندار رسانۀ فربۀ ملی مان شد، امید بر آن بود که صداوسیما چابک شود، خطوط قرمزهایش را تعدیل کند، صدای بی صدایان باشد و هزاران امید که در نهایت صداوسیمای منفعل ضرغامی را که بیشتر به روابط عمومی حاکمیت شبیه بود تا رسانۀ تمام مردم ایران به سر منزل مقصود توقعات مردم برساند. شیوۀ مدیریتی مهندس ضرغامی با نگاه مهندسیاش به سازمان در جهت رشد و گسترش کمی شبکهها بود و به طور کلی در آن دوره، تربیت نیروی انسانی ماهر و کیفیت برنامههای تولیدی به فراموشی سپرده شده بود. صادقانه بگویم، ریتم مدیریتی آقای سرافراز برای سازمان کندی مانند صداوسیما بسیار تند بود و این فاصله سبب شد تا عمر مدیریتاش طولانی مدت نباشد و نتواند برنامه هایش را اجرا کند.
دوران علی عسگریِ محافظهکار، دوران انفعال و سکون سازمان بود. پیکر بیجان سازمان صداوسیما در این دوره نه تنها رسانه اصلی مردم نبود، حتی نتواست خواستههای به حق رهبر معظم انقلاب را جامۀ عمل بپوشاند. قرار براین بود که در دورۀ ایشان، سازمان حضور مؤثری در فضای مجازی داشته باشد و به دنبال چابکسازی در ساختار، افزایش بهرهوری در تولیدات و نیرویهای انسانی و از همه مهمتر «مرجع شدن رسانه ملی» در جامعۀ ایران باشد.
پس از 40 سال که مهندسان وعلوم سیاسیخوانها مهمان مهمترین سازمان رسانهای کشور بودند، بالاخره رئیسی بر مسند آن تکیه زده است که حداقل با چند نظریۀ در حوزه علوم ارتباطات و رسانه آشنا است؛ «باید ها و نبایدها» و «هستها و نیستها» یک سازمان رسانهای را می شناسد. در هفتم مهر ماه 1400، رهبر معظم انقلاب، دکتر پیمان جبلی را به ریاست سازمان صداوسیما منصوب فرمودند.
رسانه ملی باید بستری برای ارتقاء سطح آگاهی و دانش مردم باشد، باید فضای شاد و پرنشاطی را بر مردم در این روزهای سخت معیشتی رقم بزند، باید صدا کارگران، مستضعفان، کودکان کار و دانشجویان دلسوز باشد. از نقدهای برّندۀ دانشجویی نترسد و بستری را برای نقد منصفانه و گفت و گوهای چالشی فراهم سازد، یک کلام رسانۀ تمام مردم ایران باشد. جبلی باید ساختار درونی سازمان را متحول سازد که شامل ارتقاء سرمایۀ انسانی و رشد کیفی برنامه های تولیدی است.
با توجه به رویکرد جدید صداوسیما و پوشش حرفهای و سریع بخش خبر سازمان از «بحران هک شدن کارت سوخت»، این نوید را به صاحبنظران و دانشجویان دلسوز داد که می توان به رسانه ملی اعتماد کرد. در این بحران، دیگر روایتگر اصلی و جریان ساز، رسانه های معاند جمهوری اسلامی ایران نبودند، بلکه سازمان صداوسیما توانست با تمام کم و کسری ها، ماموریت حقیقی خود را به خوبی انجام دهد.
برای دکتر پیمان جبلی، مدیر آگاهِ ارتباطات خوانده و رسانهشناس، آرزوی موفقیت داریم تا بتواند پرقدرت در مقابل گروه های فشار بایستد و بالاخره مردم ایران طعم شیرین یک رسانۀ ملی انقلابی را بچشند.