نامش کم کم بر سر زبان‌ها افتاد
درست چند سال قبل از از همان وقتی که شهرها در عراق و سوریه یکی پس از دیگری فتح می‌شدند و به دست داعش و جبهه النصره و ... می‌افتادند.
فرماندهی که شجاعتش را با لطافت همراه کرده بود و دلسوزی را با غضب الهی کنار هم جا داده بود.
لباس رزم زیاد به تن نمیکرد چون اعتقاد داشت هنوز جنگ اصلی فرا نرسیده است.
فرمانده میدان های حلب، موصل و دیرالزور و دشت های اطراف بغداد و دمشق، اما صرفا به این روحیات محدود نمیشد و مانند فعالیت‌هایش که فرامرزی پیش می‌رفت؛ در زمینه های گوناگون اجتماعی، معنوی و سیاسی هم دستی بر آتش داشت.
روایت‌های زیادی درباره این سردار پر رمز و راز وجود دارد . آنقدر زیاد و متفاوت که کار را برای اهل تحلیل که میخواهند شخصیت شناسی سیاسی او را به سرانجامی برسانند بسیار سخت کرده است . خیلی ها برای راحتی کار از وجه نظامی او وارد می شوند و هر یک اشاره هایی می کنند به بخش هایی از زندگی سردار تا گزاره ای که در مورد شخصیت شناسی او آماده کرده اند اثبات کنند . هر آنچه اما تاکنون گفته شده نمی تواند تصویر تمام نمای سردار را البته از بعد سیاسی نمایان سازد!
مثلا چرا زمانی که مذاکره کنندگان در بحبوحه مذاکرات بودند، او وارد میدان شد و از آنها قاطعانه حمایت کرد؟!
یا آن زمان که رئیس جمهور آمریکا به رئیس جمهور ما توهین میکرد، از ایشان دفاع کرده و پاسخ آمریکایی ها را با همان"ترامپ قمار باز" معروفش، داد؟!
از آن طرف چطور می‌شود مذاکرات موشکی که به برجام ۲ معروف شد را با آن قاطعیت رد کرد و گفت عده‌ای میخواهند مجددا به رهبر انقلاب جام زهر بنوشانند!!!
یا شاید ما هیچ کدام یادمان نیاید یا اصلا آن زمان نبوده باشیم که بخواهیم تحلیل کنیم که "آن ۲۴ سردار معروف" در دولت اصلاحات نامه‌ای به رئیس دولت نوشتند و در تب و تاب شلوغی های کشور اعلام کردند که "كاسه‌ی صبرمان به پايان رسيده و تحمل بيش از آن را در صورت عدم رسيدگي، بر خود جايز نمي‌دانيم"
که در این میان نام این سردار بزرگ ملی هم به چشم میخورد!
از طرفی اخبار و خبرگزاری‌ها را هم که بررسی میکردی موارد متعددی از جلسات و مشاوره‌های او به سیاسیون را میشد پیدا کرد که بدون‌هیچ چشم‌داشتی و با توجه به اشراف اطلاعاتی‌اش بر منطقه و سیاست مداران و مردم کشورهای غرب آسیا به سلایق گوناگون مشورت میداد و ممکن بود کسی نتواند هویت سیاسی وی را آنگونه که باید و شاید به سرمنزل مطلوبی برساند!
اصلا چرا راه دور برویم؟!
فعالیت های او در این حوزه به اظهار نظر و مشاوره ختم نشد و مثلا همین چند روز پیش بود که سفیر ایران در عراق، از دلیل آخرین سفر حاج قاسم عزیز ما به آنجا که منجر به شهادتش شد رمزگشایی کرد و گفت که دلیل حضور وی، انتقال پیام جمهوری اسلامی به نمایندگان عربستان بوده است!
اما برای رسیدن به تصویر درست از حاج قاسم سلیمانی باید اول او را و دنیای او را شناخت. به بیان دیگر شاید در سطح تحلیل سیاسی مهم این نباشد که دیگران چگونه به او نگاه می کنند بلکه اهمیت با این است که او چگونه به دنیای سیاست ایران نگاه می کند. اگر از این زاویه وارد فضای تحلیل شویم آنوقت می توان داده ها و نشانه های بیشتری استخراج کرد و بر مبنای آن، مختصات هویت شناسی این سردار پر رمز و راز را به دست آورد.
برای این کار بیایید از همه این به اصطلاح دیتاها بگذریم!
نکته اصلی ماجرا به نظر من هیچ‌کدام از این ها نبوده و نیست که بخواهیم با آن حاج قاسم را تحلیل کنیم.
نکته ای که باید در مورد او دانست که دقیقا همان وجه تمایز بین او و دیگر سیاسیون(بخوانید: سیاست‌زده‌ها) بود نه تنوع اقدامات و اظهارات، بلکه دقیقا چیزی بود که در نامه‌اش به رهبر انقلاب با صراحت و البته کامل و واضح بیان کرد:
"حقیر سرباز صفر ولایت و نظام جمهوری اسلامی و ملت شجاع و عزیزتر از جانم بوده و ان‌شاءالله با استعانت از خدای سبحان تا آخر عمر در همین جایگاه «سربازی» خواهم بود."
و دقیقا همینجاست که معلوم می‌شود نخ تسبیح شخصیت سیاسی او، نه تنها وابستگی‌اش به افراد و احزاب و جناح‌ها نبود، بلکه دقیقا همین انقلابی عمل کردن وی در همه بخش های سیاست پر پیچ و خم ایران بود که از قضا هم باعث محبوبیت و نفوذ کلمه وی میشد و هم گاهی ممکن بود از این چپ و راست های سیطره انداخته بر فضای کشور فحشش را هم بخورد!
اما طبیعتا او انقلابی عمل کرد و رفتار او تا آخرین لحظات و روزها به همین شیوه ادامه یافت و شاید بتوان وجه تمایز جنس و میزان محبوبیت او را در همین قسمت خلاصه کرد که او از چند پله بالاتر به مسائل نگاه میکرد و جز مصلحت کشور و انقلاب به چیز دیگری فکر نمیکرد و واضحا در همین راه و توسط دشمن همین مسیر هم به آرزوی دیرینه خود دست یافت.
رحم ا... لنا و له
