آقای محسن دهنوی
نماینده محترم مجلس شورای اسلامی
با سلام
احتراماً به استحضار میرساند، بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف قصد دارد، در راستای برگزاری شایستهتر انتخابات مجلس دوازدهم، تمام سی نماینده تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس را به لحاظ عملکردی در چهار سال گذشته مورد بررسی قرار دهد و شرایط آنها برای حضور دوباره در مجلس را بررسی کند. نتایج تحقیق و تفحص صورت گرفته به شرح زیر است:
مجلس شورای اسلامی بستری برای نمایندگی حرف مردم است و باید در جایگاه نمایندگی ملت بروز و ظهور کافی را در دو نقطه تعامل با مردم و رساندن حرف مردم به صحن مجلس داشته باشد. طبق تحقیقات ما، شما در دوره چهارسال نمایندگی، دیدارهای مردمی خوبی جهت شنیدن مطالبات مردم داشتهاید و بسیج دانشجویی از شما تقدیر و تشکر میکند. همچنین مواضع صریح شما در مواقع مختلف سیاسی قابل تقدیر است. علیرغم حضور شما و فعالیت شما در فضای مجازی، شما در صفحات شخصی خودتان در رابطه با شایعات مطرح شده در تمام این مدت حرفی نزدهاید و در اذهان مردم سوالاتی در این رابطه وجود دارد که نیاز به پاسخگویی دارد. همچنين نحوه ورود شما به ليستها در اين انتخابات دوره يازدهم مجلس و دوره دوازدهم مجلس شما جاي بررسي دارد، اگر وحدت و رسيدن به صداي واحد به بهاي از دست رفتن آرمانها و ارزشها باشد ارزشي ندارد.
بسیج دانشجویی سوالهایی از شما دارد که این سوالات از محضر شما پرسیده خواهد شد و در صورت عدم پاسخگویی فقط تحلیل خود نسبت به شما را ارائه خواهد داد.
زمان پاسخگویی به سوالات نیز ۷۲ ساعت خواهد بود.
1- طرحها و پیشنهادهای خود، که در مجلس ارائه دادید را، شرح دهید.
2- مواضع خود نسبت به طرح صیانت ، لایحه عفاف و حجاب و طرح شفافیت را شرح دهید.
3- در رابطه با ارتباط تحصیلاتتان و سوابق کاریتان توضیح دهید.
4- به نظر شما تقابل و تعامل دولت و مجلس باید چگونه باشد؟
5- با توجه به حضور شخص شما در کمیسیون صنایع و معادن، طرح و برنامه شما برای حمایت از تولیدات داخلی چیست؟
6- مهمترین چالش و مسیر حل این چالش، برای حل مشکلات تولیدات داخلی را چه میدانید؟
7- نظرتان را در رابطه با تشکیل وزارت بازرگانی به صورت کامل شرح دهید.
8- در مسئله استیضاح وزیر صمت موضع صریح سیاسی شما چیست؟
9- به غیر از فهم بیشتر شما نسبت به خواسته مردم، تفاوت بنیادی شما نمایندگان مجلس شورای اسلامی با کارشناسان مرکز پژوهشهای مجلس چیست؟
10- در رابطه با رسم و رسومات حاکم بر کمیسیون تلفیق و اختصاص بودجههای خاص به شرکتهای مورد نظر برخی نمایندگان مجلس، در کمیسیون تلفیق چه اصلاحات و فعالیتی انجام دادهاید؟
11- در رابطه با شایعات مطرح شده علیه شما در فضای مجازی و واکنش آقای مالک شریعتی در توییتر نسبت به حضور شما در لیست اولیه مشترک شورای ائتلاف و جبهه پایداری توضیح دهید.
12- نظرتان در رابطه با ساختار فعلی شکل گرفته در انتخابات مجلس و قبیلهگرایی یا پدرخواندگی بعضی از اشخاص برای تایید نمایندگان برای ورود به لیستهای انتخاباتی چیست؟ لطفا عملکرد خودتان را با این تحلیل مقایسه کنید.
در صورت عدم پاسخگویی به بسیج دانشجویی و مردم، توضیحات و برداشت ما از عملکرد شما در رسانه پخش خواهد شد و بسیج دانشجویی، شما را برای حضور در مجلس شورای اسلامی به دلیل عدم پاسخدهی به نمایندگان مردم مناسب ندانسته و از نظر ما، شما شأنیت حضور در مجلس دوازدهم بعنوان نماینده شهر تهران را نخواهید داشت.
بسم الله الرحمن الرحیم
سوال اول:
من از شروع مجلس، بلافاصله در همان ماه اول تشکیل مجلس، قانون طرح جهش تولید دانشبنیان رو بارگزاری کردم و فوریت آن را رای گرفتم. مراحل مختلفی طی شد، نشستهای مختلف با شرکتهای دانشبنیان و دستگاههای حاکمیتی گذاشتیم تا در نهایت این طرح در مجلس به تصویب رسید. اشکالات شورای نگهبان هم رفع شد و رئیس جمهور هم ابلاغ کرد. بعداً هم مقام معظم رهبری چه در دیدار عمومی با نمایندگان و چه در دیدار خصوصی سه اقدام راهبردی این مجلس را نام بردند که یکی از آن ها همین قانون بود که تمام مراحل نگارش و تصویب آن را بنده پیگیری کردم و طبیعتاً بعد از آن هم خودم یکی از چهار ناظر اجرای قانون شدم و آییننامههای آن را پیگیری کردیم تا قانون اجرا شد.
موضوع دومی که در مجلس پیگیری کردم، بحثهای مربوط به سربازی بود که بخشی از آن به حقوق سربازی برمیگشت. افزایش حقوق بیست برابری که مجموعاً در چهار سال اتفاق افتاد و در چند مرحله هر سال یک مقدار افزایش دادیم. بحث دیگر، وام ازدواج و فرزندآوری به مشمولان غایب بود که یک طرح دوفوریتی برای آن نوشتم و آن مشکل را حل کردیم. در نهایت هم کاهش مدت سربازی به دوازده ماه بود که تقریبا یک سال در مجلس برای آن تلاش کردیم تا با ستاد کل به توافق رسیدیم و در قانون برنامه هفتم مصوب کردیم.
یک سری بحثها هم در حوزهی بودجه بود. از جمله وام ازدواج که مصوبات مربوط به این حوزه از جمله آخرین آن که وام ازدواج را به ۳۵۰ میلیون رساندیم، از پیگیریهایی بود که بنده در این حوزه انجام دادم. پیگیریهای متعدد دیگر هم داشتیم که از حوصلهی این بستر خارج است. بنده چهار سال نایب رئیس کمیسیون تلفیق بودجه بودم و هر سال سعی میکردیم چند اصلاح ساختاری روی بودجه انجام دهیم. این اهم فعالیتهای تقنینی بنده بود.
سوال دوم:
بنده از موافقین طرح صیانت بودم و به خاطر تاکیدی که رهبری کردند که این مجلس باید در حوزهی مدیریت فضای مجازی قانون بنویسید، من هم موافق این طرح بودم و در تمام مراحل هم از آن دفاع کردم (حتی از همان ورژنهایی که یک سری به آن انتقاد داشتند). اساساْ من معتقد بودم ما نیاز به قانون داریم. گر چه به بعضی بندهای آن اشکال داشتم، ولی با کلیت آن موافق بودم و معنقد بودم باید کمک کرد.
لایحهی عفاف و حجاب هم چون مشابه طرح صیانت شامل اصل ۸۵ میشد، در کمیسیون قضایی بررسی شد و نه در صحن علنی مجلس. اما با کلیت آن موافق بودم و به آن رای دادم.
راجع به شفافیت هم بنده جزو امضاکنندگان آن بودم و به آن رای دادم و تقریبا همان اوایل به سامانه شفافیت پیوستم و بیش از یک سال است که تمام رایهای من در این سامانه شفاف و قابل مشاهده است.
سوال سوم:
بنده لیسانس، فوقلیسانس و دکتری را در دانشگاه صنعتی شریف بودم. لیسانسِ مهندسی شیمی دارم و فوقلیسانس و دکتری در حوزه بیوتکنولوژی و نانوتکنولوژی دارم. در حال حاضر هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی هستم. در طول دورهی تحصیل ،همزمان با کار علمی، فعالیتهای سیاسی و اجتماعی در تشکلهای دانشجویی داشتم و بعد از آن فعالیتهای سیاسی در طول انتخاباتهای مختلف. از جمله در سال ۹۲ که معاون آقای دکتر جلیلی در ستاد انتخاباتیشان بودم. در کنار این فعالیتهای سیاسی و اجتماعی فعالیت در راهاندازی شرکتهای دانشبنیان و زیست بوم علموفناوری داشتم. از جمله فعالیت در پژوهشکدهی شهید رضایی در چند سال بعد از تحصیل. و در نهایت هم همکاری با آقای دکتر ستاری در معاونت علم وفناوری ریاست جمهوری داشتم تا زمانی که ختم شد به ورود بنده به مجلس.
سوال چهارم:
مجلس، هم ریلگذار بر دولت است و هم ناظر بر آن میباشد. ریلگذاری یعنی اینکه مجلس باید جهت حرکت دولت را مشخص کند و بعد نظارت کند که جهت حرکت دولت درست باشد. مرز بین ریلگذاری و نظارت با تقابل مرز خیلی باریکی است. به این معنا که مجلس خیلی وقتها قانونی میگذارد و سپس نظارت میکند که دولت آن را اجرا کند. اینجا مجلس باید اولا دولت را بفهمد و سختیها و الزامات ادارهی کشور و محدودیتهای اجرا را درک کند. از طرف دیگر، هم به دولت کمک کند و هم سعی کند آن را به مسیر درست هدایت کند. از طرف دیگر اگر فضا را خیلی باز نگه دارد، دولتها ممکن است از ریل به خاطر فشار های اجرایی صحیح خارج شوند. بنابراین مدل بنده هم این است و سعی میکردم که هم مسائل را واقعبینانه ببینم و هم ریلگذاری کنم و به دولت کمک شود و دست دولت را نبندیم. تجربهام را هم بگویم که ما هیچ موقع در دعوای به دولت نتیجه نگرفتیم و خیری برای مردم ندیدیم. لذا من در آخر مجلس به این نتیجه رسیدم که هر مشکلی با دولت بود، باید جلسه گذاشت و تعامل کرد. هر موضوعی را اگر به این نقطه کشاندیم که ما از یک طرف بکشیم و دولت از طرف دیگر بکشد، هیچگاه از آن نتیجه مطلوب حاصل نخواهدشد.
سوال پنجم:
اولاً در همین مجلس بنده چند طرح را پیگیری کردم و مصوب شد. یک مورد بحث عبور از خامفروشی بود. قبل از این اگر کسی میآمد ثروت کشور مثل محصولات پتروشیمی را به صورت خام صادر میکرد (منظور از خام محصولی است که وارد پروسههای بعدی نشده و تعداد مراحل پروسسشدهی آن پایین است مثل متانول یا پلیاتیلن یا کاتد مس). وقتی این مواد را به صورت خام صادر کنیم ارزش افزوده ی آن خیلی پایین است. قبلا برای این نوع صادرات حتی جایزه صادراتی در نظر میگرفتند. ما در این مجلس مصوب کردیم و گفتیم سیاست درست عبور از خام فروشی است و به جای جایزه، عوارض وضع کردیم. یعنی اگر کسی محصول خام صادر کرد باید عوارض بدهد. منفعت و سود خام فروشی را کاهش دادیم و به جای آن گفتیم هرکسی میخواهد معافیت بگیرد و از منافع بهره مند شود باید زنجیرهی ارزش را تکمیل کند و صنایع پایین دستی را توسعه دهد. این را مصوب کردیم و در حال حاضر هم دارد اجرایی می شود. این بخشی از مدلی بود که ما برای تکمیل زنجیرهی ارزش داشتیم. این مدل یک بخش دوم هم دارد. یک بخش این بوده که منفعت خام فروشی را کم کنیم و توسعه را در صنایع پایین دستی بیاوریم. یک بخش دیگر این است که تسهیل کنیم صنایع پایین دستی را. ما یک موقعی میگوییم شما محصول پتروشیمی را خام صادر نکن و جلوی آن را هم میگیریم و منفعت آن را کم می کنیم. حالا که میگوییم بیا پارک های شیمی بزن و چند صد محصول شیمیایی تولید کن، برای ایجاد این پارک باید تسهیلگریهایی صورت بگیرد که این را هم در بسته در نظر گرفتیم.
سوال ششم:
من در جلسات متعدد هم با رئیس جمهور هم با معاون اول و وزرا همیشه گفتم که ما در تولید چالش سرمایه گذاری داریم. الان نمودار تشکیل سرمایهی ما چند سال است منفی شده است؛ به این معنی که نرخ خالص تشکیل سرمایه منفی است. معنای این موضوع این است که نرخ استهلاک ما از نرخ ایجاد سرمایه و سرمایه گذاری جدیدی پیشی گرفته و این خیلی هشدار جدی و چالشی بزرگی برای تولید است و نشان می دهد که ما داریم به سمت مستهلک شدن و به نوعی می شود گفت به سمت فرسوده شدن صنعت و تولید پیش می رویم. راه حل چیست؟ راهش این است که سرمایه گذاری جدید ایجاد کنیم. ما اگر بخواهیم مسئله تولید را حل کنیم باید مسئله سرمایه گذاری را حل کنیم. برای حل این مسئله ما باید بتوانیم سرمایه های بزرگ را به سمت تولید هدایت کنیم و این کاری است که در چند سال اخیر رخ نمی دهد. الان چند سال است که این نرخ منفی است و شده منفی 6 هزار میلیارد تومان. یعنی اوضاع خیلی خیلی وحشتناک است. راهش چیست؟ سرمایه ها باید بیاید به سمت تولید. سرمایه گذاری اگر بخواهد جدید شود چند منبع دارد. یکی بازار سرمایه و بورس است. یکی نقدینگی سرگردان است که باید به این سمت بیاید. یکی سرمایه گذاری دولت است، یکی سرمایه های خارجی است که در قالب همان فایننس است. ما چاره ای نداریم به جز این که سرمایه گذاری جدید را تسهیل کنیم تا نرخ تشکیل سرمایهی ما برگردد به دورانی که مثبت بود و در کشور سرمایه گذاری جدیدی در تولید و زیرساخت ها شود. من این مطلب را مهم ترین چالش و از طرفی بهترین راه حل این مسئله می دانم.
سوال هفتم:
راجع به تشکیل وزارت بازرگانی که خب اصلا با پیشنهاد بنده و با درخواست و سخنرانی من در صحن علنی مجلس طرح وزارت بازرگانی مسکوت ماند. یعنی موضوع تمام شده بود و کلیات آن رای آورده بود و رفته بود در کمیسیون و جزئیات آن هم بررسی شده بود. آن روزی که قرار بود در صحن بیاید و نهایی شود بنده رفتم صبح امضای 50 تفر از نماینده ها را گرفتم و درخواست مسکوت ماندن طرح را دادم. لذا مشخصا مسکوت ماندن طرح وزارت بازرگانی با پیگیری بنده بود و لذا نظر بنده راجع به تشکیل وزارت بازرگانی معلوم است.
سوال هشتم:
در موضوع استیضاح وزیر صمت بنده به صورت مشخص از ابتدا به ایشان رای اعتماد ندادم و ایشان را قوی نمی دانستم و به چهار نفر از وزرای معرفی شده ی کابینه رای اعتماد ندادم که یکی از آن ها وزیر صمت بود. این را هم به خودشان گفته بودم و هم به آقای رئیس جمهور چندین مرتبه عرض کردم و معتقد بودم ایشان نمی تواند از پس کار بر بیاید. کما اینکه در استیضاحشان را هم دیدیم. در همان ایام کاری ایشان هم دیدیم وضع صنعت خودرو و دیگر صنایع به چه شکل در آمد. نظر بنده هم مشخص بود و شفاف بود. منتهی در استیضاح ایشان بنده پیگیری استیضاح نکردم؛ ضمن اینکه عملکرد ایشان را قبول نداشتم و رای اعتماد ندادم و به استیضاح ایشان هم رای موافق و مثبت دادم، اما جزو پیگیری کنندگان استیضاح ایشان نبودم.
سوال نهم:
اولا بنده راجع به خودم میگویم که خیلی با مرکز پژوهش ها اختلاف نظر کارشناسی ندارم و خیلی وقت ها نظر ما نزدیک است و با آن هماهنگ هستیم اما یک واقعیتی وجود دارد و آن هم این است که خیلی وقت ها کارشناس یک نظری دارد، مثلا ما میخواهیم یک عوارضی را وضع کنیم. کارشناس یک نظری دارد و میگوید وضع این عوارض جدید فلان اثر اقتصادی را دارد و میگوید ما موافقیم. اما شما یک ملاحظات سیاسی-مدیریتی- اجتماعی میبینید. میگوییم آقا درست، به لحاظ اقتصادی حرف شما منطق دارد اما این ملاحظه را هم ببینید، مثلا الان جامعه کشش فشار جدید را ندارد. اینجاست که گاهی مثلا اوقت علی رغم نظر یک کارشناس اقتصادی دفتر اقتصادی مرکز پژوهش ها بنده که یک نماینده ام ممکن است یک تصمیم بگیرم. این به معنی آن نیست که آن تصمیم اقتصادی را قبول ندارم، بلکه به عنوان یک نظر اقتصادی قبول دارم اما معتقدم که ملاحظات اجتماعی در آن دیده نشده.
سوال دهم:
اصلا هیچ نماینده ای نمیتواند به هیچ شرکتی بودجه اختصاص دهد. بودجه برای منابع عمومی است و میرود برای سازمان هایی که اجازه استفاده از منابع عمومی را دارند مثل وزارت خانها، دانشگاه ها، موسسات دولتی و ... لذا عبارتی که در صورت سوال آمده عبارت دقیقی نیست. اما اینکه اعمال سلیقه میشده و برای الان هم نیست بلکه در طول چهل سال گذشته بوده، این را به صورت ساختاری حل کردیم. یعنی آمدیم بودجه و بررسی آن را دو مرحله ای کردیم. گفتیم یک مرحله کلیات و احکام بودجه بررسی شود در مجلس، بعد از آن جداول بودجه در صحن بررسی شود. چون اینکه یک کسی بیاید افزایش یا کاهش یک ردیفی را بدهد، این ها همه در جداول است. تا قبل از این مجلس همیشه این جداول در خود کمیسیون بررسی میشد و رئیس کمیسیون بررسی می کرد. چون چند هزار ردیف بود این جداول، کسی فرصت نمی کرد بررسی کند. ما سال گذشته آیین نامه مجلس را تغییر دادیم. لذا الان بودجه در صحن بررسی میشود. بنابر این اگر نمایندهای پیشنهادی برای تغییر ردیفی دارد باید در صحن پیشنهاد دهد و شفاف است و همه باید در جریان قرار بگیرند.
سوال یازدهم:
در مورد سؤال یازدهم [که فرمودید] در مورد شایعات فضای مجازی و آن موضوع لیست، اینها دو موضوع جدا از هم هستند.
ببینید یک موضوعی تقریباً هفت، هشت ماه پیش شروع شد که یکی از کاربران فضای مجازی، شروع کرد به مطرح کردن ادعاها و اتهاماتی نسبت به بنده؛ من از همان اول هم مسأله را توضیح دادم، به این معنا که این موضوعی که ایشان مطرح میکند، ارتباطی به بنده ندارد؛ یک ادعایی که یک کسی نسبت به یکی از مشاوران ما یک سال گذشته داشته و مدعی آن موضوع خود ما بودیم (خود بنده وقتی متوجه شده بودم، نامه زدم به قوه قضاییه و مراجع رسمی و نهادهای نظارتی که بیایید و این موضوع را بررسی کنید و موضوع ارتباطی به ما نداشت!) ولی این را تبدیل کرده بودند به یک پروژه که این موضوع را به بنده منتسب کنند، دم انتخابات بخواهند یک تخریب وجهه سیاسی انجام بدهند؛ به همین خاطر بنده هم برای احقاق حق خودم و هم دفاع از حق مردم، رفتم دستگاه قضایی و شکایت کردم (که طبیعی بود چنین رفتاری)، که این خانم هر ادعا و سندی دارد، بیاید دادگاه و ارائه بدهد؛ ایشان هم چند جلسه آمد در دادسرا و حرفهای ایشان، کاملاً کذب تشخیص داده شد و [ایشان] به اتهام نشر اکاذیب و افترا و تهدید، مجرم شناخته و کیفرخواست صادر شد، در خواست رفت دادگاه و در آنجا هم به حکم حبس خیلی سنگینی (که در رسانهها و خبرگزاریها حتماً همگی دیدهاید)، محکوم شد؛ اینکه من چرا در فضای مجازی (توئیتری و …) نمیآمدم عکسالعمل متقابل نشان بدهم، واقعیتش این است که شما اساساً در فضاهای سیاسیای که قرار میگیرید، مثلاً اگر مثل ما یکخوردهای فعال و مؤثر واقع بشوید، طبیعی است که از این اتفاقات در فضای مجازی برای شما میافتد؛ حالا من که خودم عنصر قانونگذار هستم، باید از مراجع قانونی پیگیری کنم (کاری که من در اینجا کردم، دهها نامه به قوه قضاییه، دادستان، دستگاههای نظارتی، دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی [زدم]؛ خلاصه به خیلی از دستگاههای کشور در این مدت نامهنگاری کردهام!) چرا؟ چون معتقد هستم کشور قانون دارد. همینجوری نمیشود بنده بیایم و بگویم فلانی این کار را انجام داد (همینجوری یک برچسبی بزنم)؛ کشور که بدون قانون که نیست؛ اگر بدون قانون باشد، طرف ممکن است هر رفتاری را شخصی با من انجام بدهد یا آن یکی بیاید یک تعدادی آدم اجیر کند که بیایند آبروی این یک را ببرند! خب این نوع رفتار را من نمیپسندیدم و هنوز هم نمیپسندم، لذا از مراجع قانونی پیگیری کردم. آن خانم هم آمد چندین جلسه و ساعتها، در دادگاه دفاع کرد و توضیح داد و هیچکدام از ادعاهایش نسبت به بنده وارد نبود؛ فقط یک قاضی هم که نبود، یکبار در دادسرا و یکبار در دادگاه، کذب بودن و افترا بودن ادعاهایش ثابت شد، بعد به آن حکم، محکوم شد.
اما در مورد بحث لیست …
ببینید، هم آقای محصولی و هم جریان آقای زاکانی (که میشود آقای مالک شریعتی و اینها)، همیشه با بنده زاویه داشتند؛ اصلاً بنده نوع نگاهم در جریانات کشور با هر دوی این جریانات فرق دارد (از روز اول مجلس!)؛ ببینید راجع به آقای محصولی در دور قبل انتخابات، اینها من را در لیست مشترک پایداری و ائتلاف گذاشتند، و من بیانیه دادم و گفتم که من در لیست آنها نیستم و نمیخواهم باشم، خودم بیانیه دادم و خارج شدم و همان هنوز هم ناراحتیاش وجود دارد! طبیعی است، من نوع نگاهم به اداره کشور با آقای محصولی متفاوت است، و اصلاً آن نوع نگاه را به مسائل سیاسی کشور قبول ندارم و به این اختلاف سلیقه و دیدگاه افتخار هم میکنم! چون انتقادات جدی دارم. اما در مورد آقای شریعتی و زاکانی هم همینطوری است؛ ببینید ما از ابتدای مجلس [اختلافات داشتیم]؛ اختلاف از کجا شروع شد، اختلاف از قصه ریاست مجلس شروع شد؛ آقای قالیباف و آقای زاکانی هر دو میخواستند رئیس مجلس شوند؛ طبیعتاً رقابت شکل گرفته بود و ما نظرمان این بود که آقای قالیباف برای ریاست مجلس گزینه بهتری هستند [نسبت به آقای زاکانی]، خب از آنجا این اختلافات شروع شد؛ در تمام موضوعاتی که به نوعی به ما بر میگشت، جریان آقای زاکانی (که میشد آقای مالک شریعتی و اینها) با ما مخالفت میکردند؛ من در این مورد کلی مثال دارم، یک موقعی قانون جهش تولید دانشبنیانها را ما نوشته بودیم، بنده جملات آقا را که «بخش دولتی نباید با بخش خصوصی رقابت کند.» را نوشته بودم؛ این را که دادم و آوردند در صحن، همین آقای شریعتی بود [که گفت] که این تضعیف دولت و حاکمیت است و نفوذ صورت میگیرد و … ؛ بعد من سایت Khamenei.ir را آوردم و ما عین جمله آقا را کپی و پیست کرده بودیم! تا که دید فرمایش آقاست، قبول کرد. یعنی منطق در مخالفت با ما حاکم نبود، اینکه ما داریم یک طرحی را می.آوریم علت مخالفت بود. یا مثلاً روزی که من با حکم رئیس جمهور، عضو صندوق نوآوری و شکوفایی شده بودم؛ آقای شریعتی در صحن به رئیس جلسه تذکر داد (در صحن علنی و پشت تریبون!) که آقای رئیسجمهور چرا در حکم زدنهایت دقت نمیکنی، مجلس در مقام ناظر است، چرا حکم میزنید برای یک نماینده؛ این چه زمانی بود، زمانی که روز قبل از آن تعدادی از اعضای هیئت امنا صندوق نوآوری و شکوفایی (که یک سری اشخاص حقیقی هم بودند) را حدف کرده بودند، به پیشنهاد بنده!؛ پیشنهاد من که رأی آورد، همه در مجلس به من گفتند که تو با این پیشنهاد خودت، عملاً خودت را از هیئت امنا حذف کردی؛ گفتم بله، من معتقدم اعضای این هیئت امنا باید اشخاص حقوقی باشند، بعد ایشان فردای آن روز آمده بود به رئیسجمهور تذکر میداد که چرا شما برای دهنوی حکم زدهاید! آقای قالیباف که آن موقع رئیس جلسه بود، گفت آقای دهنوی با پیشنهاد خودش، خودش را از آنجا حذف کرده! (حالا بگذریم که چند ماه بعد با حکم رئیسجمهور، خود ایشان عضو شورای عالی استاندارد شد!). این اختلاف ما، یک اختلاف نگاه بنیادین است؛ من واقعاً نوع نگاه قبیلهای، انحصاری و محدود این آقایان را قبول ندارم و معتقدم آنجوری نمیشود کشور را اداره کرد؛ شما همین الان نمونه این نوع اداره را میتوانید در شهرداری تهران ببینید که کاملاً مشهود است.
اتفاقی که در قصه لیست افتاد، این بود که آقای محصولی پیغام داده بود که علاوه بر هفت تایمان، آقای نبویان باید بیاید و دهنوی هم نباید باشد (این موضوع را رسما به شورای ائتلاف اعلام کرد!)؛ روز شنبه شب، آقای محصولی این را گفت و شب، جلسهای بین من و آقای محصولی برقرار شد (به پیشنهاد بزرگان شورای ائتلاف)؛ در آن جلسه هم من و آقای محصولی به نتیجهای نرسیدیم. بعد آقای محصولی رسما نظرش را به شورای ائتلاف اعلام کرد که شرط ما برای وحدت این است که نبویان بیاید و دهنوی نباشد؛ این بین آقای مالک شریعتی این را متوجه شده بود و آمده بود برای تسویه حسابهای همه این چهارسال (که در موضوعات مختلفی جریان اینها با ما اختلاف داشت) یک توئیتی زد (که نباید ایشان(دهنوی) در لیست باشد)؛ صبح فردای آن روز که جلسهای برقرار شد، بزرگان شورای ائتلاف، شرط های آقای محصولی را به من گفتند که ما دو مسیر داریم، یا وحدت کنیم با پایداری (که نبویان بیاید داخل لیست و دهنوی خارج شود) یا لیستی جدا از پایداری بدهیم، اتفاقاً آقای دکتر حداد و آقای دکتر قالیباف که در جلسه بودند، این موضوع را خیلی دلسوزانه مطرح کردند؛ من گفتم که اگر قرار است به خاطر بنده وحدت شما خدشهدار شود، و بین شورای ائتلاف و پایداری جدایی بیفتد، من انصراف میدهم! شما بروید وحدت کنید و یک لیست مشترک بدهید، البته گفتم که من از کاندیداتوری انصراف نمیدهم، بلکه از حضور در لیست انصراف میدهم؛ بنابراین من به نفع انسجام و وحدت جریان انقلابی، انصراف دادم و به این هم افتخار میکنم، و تا سالها آن را در پرونده خودم به عنوان یک نقطه قوت میبینم؛ حالا اگر آقای شریعتی یا هر کس دیگری بخواهد فکر کند به خاطر توئیت او بوده، اصلاً اینطوری نیست؛ اگر این موضوع (انصراف) اتفاق نمیافتاد، اصرار بنده ممکن بود سبب تفرقه و دعوا میان این دو جریان بشود که به نظر بنده این صلاح نبود (که این قضیه را آقای حداد و همچنین آقای قالیباف در سخنرانیهایی تأیید کردهاند)؛ بنده کاندیدای مستقل هستم و انشاءالله اگر عزیزان نگاههای بنده را قبول دارند، به بنده رأی خواهند داد.
سوال دوازدهم:
در ساختاری مثل انتخابات تهران که یک کلان شهر است و انتخابات در آن سراسری برگزار میشود و امکان شناخت فردی از افراد وجود ندارد؛ در اینجا احزاب باید نقش آفرینی کنند. ولی ما حزب به آن معنا نداریم و اینجا ساختار باید نقش آفرینی کند، مثل شورای ائتلاف. لذا با اصل اینکه جریانات لیست بدهند موافق هستم، وگرنه در تهران مکانیزم دیگری نمیتوان برای انتخابات پیشنهاد داد. خب چه کنیم؟ یک کسی از یک محلهای کاندیدا میشود، بقیه چگونه میتوانند به آن اعتماد کنند؟ اگر این کار را نکنیم ممکن است برویم به سمت سلبریتی محوری و ممکن است ادمهای خیلی خطرناک تری وارد انتخابات شوند. اما قبیله گرایی کار مضمومی است. همین شورای ائتلاف این مدلی است که اضلاع می ایستن و فقط به آدم های خودشان رای می دهند و چانه می زنند سر تعداد آدم های خودشان. فرقی هم ندارند. من الان میگویم. کاری که آقای محصولی این دفعه کرد. که اصرار می کرد تعداد نماینده های ما مثلا پنج تا نباشد بلکه هفت تا یا هشت تا باشد. همه می خواهند عدد سهم خود را بالا ببرند. یا ضلع دیگر که خیلی هم مدعی جریان انقلابی گری است در شورای ائتلاف، کلا دنبال این بود که دو یا سه آدم خود را بکند پنج نفر داخل لیست. این حتما مضموم است و اشکال دارد و به این نوع رفتار حتما اشکال داریم. اما اصل موضوع که باید بالاخره جریانات بنشینند کنار یکدیگر و با یک فرایندی به یک لیستی برسند و به مردم معرفی کنند و بگویند ما به این آدم ها رسیدیم و با شاخصها و معیارهای ما صلاحیت حضور در این عرصه را دارند؛ این حتما کار خوبی است. من خودم به این طریق نماینده شدم و آمدم در شورای ائتلاف. اساسا سهمیهی اختصاصی هیچ کدام از اضلاع نبودم. چه دفعهی قبل و چه در این دفعه رای بالایی آوردم در شورای ائتلاف. در واقع این فرایند را فرایند درستی می دانم و اصل ماجرا را تایید میکنم؛ ولی اینکه در داخل شورای ائتلاف چند جریان دارند قبیله گرایی و انحصار گرایی می کنند و دنبال تیم خودشانند را کار مضموم و غلطی میدانم و جزو اشکالاتی است که باید رفع کرد.