معامله قرن؛ شکلدهنده چیستی آینده منطقه و وظیفه جریان دانشجویی
سرانجام ترامپ رسماً از آن چه در رسانهها «معامله قرن» یاد میشد رونمایی کرد و آن را چشمانداز صلح نامید. در دو سال گذشته گمانهزنیهای زیادی درباره آن شده بود؛ از محل پایتخت فلسطین تا وضعیت قدس و راه ارتباطی میان غزه و کرانه باختری و آینده شهرکهای ساخته شده در کرانه باختری. بخش بسیاری از گمانهزنیها و ادعاهای فاش شده پیشین به حقیقت پیوست و دیگر گمانهزنی نیست بلکه یک سند سیاسی است که آمریکا آنها را به رسمیت شناخته است.
آمریکا برای تحقق معامله قرن، اقدامات مختلفی طی دو سال گذشته انجام داده بود. انتقال سفارت آمریکا به قدس، به رسمیت شناختن جولان بهعنوان خاک سرزمینهای اشغالی، حذف نام دولت فلسطین از سایت وزارت خارجه آمریکا و قطع کمکهای مالی به سازمان آنروا (آوارگان فلسطینی) نمونهای از مهمترین اقدامات بود.
معامله قرن و حضور برخی سفرای عربی در اجلاس رونمایی آن، نه تنها مقدمهای برای حل مسئله فلسطین نخواهد بود، بلکه نقطه شروعی برای آغاز گامهای بعدی اشغالگری خواهد بود. این طرح در حقیقت یک گام به جلو نسبت به ادعاها و اشغالگریهای پیشین صهیونیستها بود.
اسرائیلیها از سال 1948 تاکنون یک سناریو ثابت و مستمری را دنبال کردهاند و آنهم رسمی و به اصطلاح حقوقی کردن اشغالگریهایشان به طریقهای مختلف اعم از بیانیههای شورای امنیت، طرحهای سازش و در سالهای اخیر تصمیمات قانونی دولتهاست.
اسرائیلیها اگر در سال 1948 با قطعنامه 181 تنها در مرزهایی مشخص اعلام موجودیت کردند، اما با اسلو بخشی از کرانه را از فلسطینیان گرفتند و بخشی از فلسطینیان را به وعده تشکیل دولت فلسطینی مجاب به پذیرش کشور «اسرائیل» کردند. حال در معامله قرن سعی دارند بخشهای بیشتری از کرانه باختری، جولان و شهر قدس را با وعده و توافقی با کشورهای عربی تخت عنوان «معامله قرن» اشغال کنند و به نوعی این اشغالگری را هم از منظر حقوقی رسمیت ببخشند.
جهان اسلام، بیدار شود
درک این مسئله که هدف معامله قرن چیست راه رهایی از خطر پیش رو و نابودی سناریوی صهیونیسم بینالمللی است. بسیار حائز اهمیت است که امتهای اسلامی به این درک برسند که معامله قرن شروع یک مسیر جدید منطقهای است که ماهیت و استقلال سرزمینهای اسلامی را تهدید میکند.
امت اسلامی منطقه غرب آسیا باید به موضوع مقاومت در برابر آمریکا و اسرائیل فراخوانده شوند. ملتهای منطقه باید به این آگاهی برسند تا زمانی که آمریکا در منطقه حضور دارد و آنها تحت سیطره سیاسی، نظامی و اقتصادی امریکا قرار دارند، آمریکا به دنبال اجرای طرحهای خود در جای جای منطقه است و این به نفع مسلمانان نیست.
مردم و دولتهای جهان اسلام باید به این مهم آگاه شوند که هیچ راهی جز غیر از خروج آمریکا از منطقه برای منطقه وجود ندارد، تا زمانی که کشورهای عربی و اسلامی به این درک نرسند که بدون آمریکا هم میتوان زندگی کرد و قدرتمند بود، جهان اسلام در معرض خطرات بیشماری قرار دارد.
امروز بسیاری از کشورهای عربی به خاطر اختلافاتی که ریشه اصلی آن نظم منطقهای است، احساس میکنند اگر به آمریکا وصل نباشد پایدار نمیمانند، لذا یادآوری ظرفیتهای بالفعل جهان اسلام و ترسیم یک وحدت راهبردی بسیار ضروری است.
مردم جهان اسلام با استفاده از ظرفیت رسانهها باید به این موضوع آگاه شوند که افزایش حضور آمریکا در منطقه موجب سختتر شدن اوضاع برای مردم منطقه میشود و مسئله تنها موضوع فلسطین نیست بلکه دشمن قلب جهان اسلام را هدف قرارگرفته است. باید مسئله فلسطین را به صدر اخبار برگردانیم و سعی کنیم یکبار دیگر با استفاده از ظرفیتهای رسانهای و جنگ نرم حواس جهان اسلام را متوجه خطرات حضور اسرائیل در منطقه کنیم.
باید افکار عمومی داخلی را اقناع کرد
برای تحقق آنچه در بالا گفته شد، فضای رسانهای جریان مقاومت و جمهوری اسلامی ایران باید سعی کند با افزایش نقش و جایگاه کنشهای اجتماعی با محوریت گروههای مردمی و سازمانهای NGO جهانی در منطقه و همکاری با سازمانهای مشابه جهانی، ضمن برانگیختن احساس عمومی مردم، سیاست مقاومت مسلحانه خود را هم پیش ببرد.
شرط اول تحقق این مسئله، کاهش سیطره نهادهای دولتی و باز کردن فضا برای سمنها و نهادهای مردمی و دانشجویی است. سپردن کار به جوانان علاقهمند به حوزه فلسطین و نهادهای غیردولتی نقطه شروع مردمی شدن مسئله فلسطین خواهد بود.
