
«بسیج حقیقتی شبیه افسانههاست؛ بسیج نماد حضور ملی و مقاومت ملی است. نماد آگاهی یک ملت است. آن هم آگاهی همراه با تحرک، همراه با معنویت و همراه با اخلاص. حقیقت است، اما شبیه افسانههاست!» 02/06/1384
«جمعی از مؤمنترین و بهترین مردم در هر عرصه¬ای که کشور و نظام به آن احتیاج دارد، بی¬مهابا وارد بشوند، همهی توان خودشان را کف دست بگیرند و بیاورند در میدان. اجر و مزدی هم نخواهند و نام و نشانی هم برایشان مطرح نباشد. ما عادت کردهایم؛ مثل خیلی چیزهای مهمی که انسان به آنها عادت میکند و اهمیت آنها را توجه نمی-کند.» 04/09/1388
با شنیدن نام بسیج، همواره دلم میلرزد؛ با یادآوری دلاوریهایشان، نامی بزرگ در ذهنم تداعی میشود: «شرطه-الخمیس»؛ گروهی ویژه از نیروهای تازه¬نفس و آمادهبهکار که در میادین جنگ، جنگیدن تا کشتهشدن را بر عهده گرفتند و امام علی (ع) ضامن بهشتشان شد. این افراد همواره مسلح در کنار امام زمان خود بودند؛ حدود الهی را به فرمان امامشان اجرا میکردند؛ امنیت پایتخت را حفظ مینمودند؛ به بسیج نیروهای دیگر برای جنگها میپرداختند؛ همیشه گوش به فرمان و آماده بودند و در اجرای فرمان امام (ع) تعلّل نمیکردند. حتی در زمان هجوم سپاهیان شام به عراق، در دفع فتنهی شامیان حضور داشتند. گویا به زمان امیرالمؤمنین (ع) بازگشتهام! فقط امام زمان (عج) را نمیتوان دید.
«در میدانهای سیاسی، بازیگران سیاسی هر چه خواستند علیه بسیج گفتند؛ بسیج، آرام، مثل یک اقیانوس آرام و پرعمق، به آنها چیزی نگفت و چیزی نمیگوید و چیزی نگوئید!» 05/09/1386
یاد عمار بخیر! بصیرت عمارگونه لازم است تا از فتنهی صفین سربلند بیرون آیی؛ فریب معاویه را نخوری و گوشبهفرمان امامت با التقاط مبارزه کنی. عمار هم به بودن در شرطهالخمیس افتخار میکرد. پس از شهادتش در صفین، و پشت کردن مردم کوفه به حضرت امیر (ع)، امام مظلوم و تنهامانده زبان به شکوه گشاد که: «أین عمّار؟ أین ابن التیهان؟ أین ذوالشَّهادتین؟ ...» «عمار کجاست؟ ... کجایند همانندان ایشان از برادرانشان که با یکدیگر به مرگ پیمان بستند و سرهای آنان را به فاجران هدیه کردند؟» امّا دل علی (ع) را خون کرده بودند. محاسن مبارکش را به دست گرفت و زمانی دراز گریست. «دریغا از برادرانم. ...» سپس به بانگ بلند گفت: «الجِهاد! الجِهاد عباد الله.» این بار امّا همه همقسم شده¬ایم تا دیگر خون به دل اماممان نشود.
و چه زیباست قرابت بسیجیان امروز با فدائیان علی (ع)؛ چه تشابهی پس از 1400 سال که دوباره برای حدود الهی و جهاد در راه خدا دور امامشان حلقه زده و تا پای جان و تا شهادت استوار ایستادهاند. «مکتب بسیج، مکتب مجاهدت معنوی و مخلصانه است. این مجاهدت خطراتی دارد که بالاترین خطر برای انسان، جان باختن است. در مکتب بسیج نام این جان باختن، شهادت است. هر فضیلتی، بالاتر از خود، ارزشی و فضیلتی دارد تا وقتی که میرسد به شهادت که بالاترین ارزشهاست.» و چه خوش گفتهاند که: «پایان مأموریت بسیجی شهادت است.» 02/06/1384