مقام شهادت به اندازهای والاست که خداوند در قرآن کریم چنین از آن یاد میکند « كسانی را كه در راه خدا كشته شدهاند مرده مَخوانيد، بلكه زنده هستند ولی شما رمز آن را درک نمیکنید.»
اما به راستی جایگاه شهدا در زندگی ما کجاست و چگونه باید باشد ؟ در اینجا ضمیر ما اشاره به افرادی دارد که خود را انقلابی و ارزشی می دانند افرادی که حدأقل در ظاهر تلاش دارند بیش از دیگر افراد جامعه تلاش کنند تا یاد و خاطره شهدا حفظ شود و در زندگی خود به سیره عملی آنها مراجعه کنند ، ا
دکتر شریعتی عبارت زیبایی دارد که شاید تأمّل در آن خیلی بی ارتباط با این موضوع نباشد : محبت نجات بخش نیست معرفت نجات بخش است .

گاهی باید از خود بپرسیم دقیقاً شهدا در کجای زندگی ما هستند ؟ اصلاً سبک زندگی شهدایی به چه معناست ؟
آیا به صرف اینکه ما هر روز تصویر شهیدی را در پروفایل خود قرار دهیم یا اینکه هر از چندگاهی به مزار شهد گمنام برویم و مزارشهدا را گل آرایی کنیم میتوانیم بگوییم ما یک سبک زندگی شهدایی داریم ، احتمالاً شما نیز موافق هستید که این موارد گرچه در جای خود ارزشمند است ولی سبک زندگی فقط همینهاست؟ یا شامل مسائل عمیق تری میشود که در تصمیمات مهم زندگی ما اثر گذار است مثل اشتغال یا ازدواج و ... ؟
متأسفانه ما با پدیدهای در میان قشر مذهبی خود مواجه هستیم به اسم شهید بازی هرچند فکر کنم این نام از ابداعات بنده است اما ریشههای این پدیده به سالها قبل باز میگردد در زمانی که امام معصوم در زندان طاغوت
اسیر بود ولی شیعیان به زیارت مرقد امام حسین میرفتند ، دراین مطلب قصد دارم کمی بیشتر به این موضوع بپردازم . زمانی میتوانیم خود را پیرو شهدا بدانیم که اول از همه بدانیم آنها چگونه زیستند و ثانیاً چه صفات برجسته ای داشتند هرچقدر آگاهی بیشتری نسبت به این موضع داشته باشیم بدون شک بیتشر میتوانیم در راه شهداء گام برداریم ...شاید یکی از مهمترین مسائلی که باید به آنها توجه کنیم اولویتهای شهدا بود به قول بچههای اقتصاد منحنی بیتفاوتی شهدا چگونه بود ؟ شاید به جرئت بتوان گفت ایران و اسلام بدون شک اولویت شماره یک آنها بود .... چیزی که امروزه بیش از هرچیزی دیگری ایران ما به آنها نیاز دارد ، وطن پرستی .... و عشق به خدمت و آبادانی کشور و ایمان به خداوند متعال و دین مبین اسلام ، برای شهدا این دو معیار تصمیم گیری بودند و در بزنگاههای زندگی همیشه این دو برایشان اولویت بود .

هنگامی که برای ما ارزشها و مبانی شهدا کمرنگ تر از مسائل پیرامونی و حاشیهای باشد دچار آفت شهید بازی میشویم . شاید مواردی که در زیر به آنهاد اشاره میکنم از مصادیق بیشتر این آفت هاست .
الف . برخی از برادران ما بسیار در حال کنکاش هستند که چهره آنها شبیه به کدام یک از شهداست ؟ یا مدل لباس شهدا چگونه بوده است ، به شدت علاقه عجیبی به لباس نظامی و چریکی دارند و همین طور به وسایلی مثل بیسیم و ... یا گاهاً برخی حضرات میروند جستوجو میکنند مدل ریش شهدا چه شکلی بوده است یا اینکه شهدا انگشتر عقیق بیشتر دوست داشتند یا فیروزه
ب . در خواهران ما نیز متأسفانه این آفت وجود دارد ، اگر از برخی از ایشان ( قطعاً این موارد شامل حال همه نمیشود چه بسیار خواهران و برادرانی که واقعاً سبک زندگی شهدایی دارند ) بپرسید شهید مورد علاقه شما چه کسی سریع میگن شهید فلانی بعد برسی میکنید میبینید هم چهره زیبایی داشتند هم مجرد بودن ، رابطه برخی بزرگواران با شهید شده مثل رابطه برخی دختر خانمهای نوجوان با فلان مجری مشهور ، هیچ کدام از این خانمها حاضر نیستند عکس از مدافعان حرم افغانستانی را در پروفایل خود قرار دهند گو اینکه برخی از شهدا از برخی دیگر شهید ترند
نکته بسیار مهم برای اهداف شهدا در جبهه فرهنگی حاضر نیستند هیچ کاری انجام دهند شما میبینید مثلاً در دانشگاه .... انقدر ادم میره جنوب اما در عمل در جبهه فرهنگی اون دانشگاه ما چیزی نداریم برای عرضه .....
در پایان لینک زیر که یه کلیپ خیلی جالب در خصوص بحث ماست قرار میدم امیدوارم از دیدنش همه مون کمی به فکر فرو بریم .
در صورتی که نتونستید داخل ویرگول نگاه کنید لینک ویدیو در آپارات
https://www.aparat.com/v/Y95zd
نویسنده سید صالح حسینی
دانشجوی رشته اقتصاد ، دانشگاه خوارزمی تهران