
بازم سناریویی تکراری
بازم سرویس ناامن مدرسه ای
بازم دو نوجوون بیگناه که آسمونی شدند
بازم فضای مجازی پر شد از #تسلیت
بازم خبرگزاریا تیتر صفحه اولشون شده #بشاگرد
بازم شروع زر زدنها ،
شعار دادنها ،
و خطبه های احساسی بعضیها
بازم قول دادنهای پوچ و بی سر و ته
بازم "من و تو" دایه مهربانتر از مادر شد, حتی مهربانتر از رسانه های ملی و محلی
حتی دلسوزتر از مسئولینی که برای صدمین بار شانه خالی کردند و تناقض گویی هاشون شروع شد
برای nامین بار پرونده قضایی رسیدگی به حادثه شکل گرفت
برای nامین بار یه حادثه ده ها اداره رو درگیر کرد
و باز هم برای nامین بار مقصر حادثه نقص فنی خودرو و خطای انسانی شناخته شد...
کاری ندارم کی این وسط مقصره
کاری ندارم کدوم مسئول دوباره قول عدم تکرار چنین اتفاقاتی میده
فقط
دلم میسوزه
برای مادری که باز پنجشنبه شد
و آماده برای رفتن بر سر مزار پسری
که یه ساله به خاطر همین راه ها،
همین سرویسها
همین تناقض گوییها
همین کم کاریها
همین بی توجهی ها
همین شعاردادنهای محض
از دست رفت...

بیاین به جای شعار دادن، تغییر رو از خودمون شروع کنیم
چرا نمیخوایم بفهمیم تا وقتی خودمون به فکر خودمون نباشیم چیزی عوض نمیشه
مقصر رو خودمون بدونیم
نه جاده، نه سرویس مدرسه،نه مسئولین
مشکل از ماست که یه عمره حقمونو نتونستیم بگیریم
انگار یادمون رفته حق گرفتینه،نه دادنی
#از_خودمون_شروع_کنیم
#از_ماست_که_بر_ماست