ویرگول
ورودثبت نام
بانو طیبه انگزبانی، banooangazbani.ir
بانو طیبه انگزبانی، banooangazbani.irمی‌نویسم تا زنده بمانم
بانو طیبه انگزبانی، banooangazbani.ir
بانو طیبه انگزبانی، banooangazbani.ir
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

رایان .....

بچه ها مشغول بازی بودند، یکی اسکیت بازی میکرد،چند نفر باهم گل کوچیک بازی میکردند،دو تا پسربچه هم آبرنگ و قلمو و دفتر نقاشی آورده بودند.

خانمی با پسر سه،چهار ساله‌اش رفت کنار دفتر نقاشی نشستند. بعد از کمی به‌به چه چه ، قلمو را از پسرک گرفت و به بچه خودش داد و با شوق و ذوق بلند بلند می‌گفت: رایان بکش. آفرین مامان جان بکش....

رایان بیچاره که انگار علاقه‌ای نداشت، مدام دست مادرش را پس میزد.

بعد با هیجان و عجله از دست مادرش فرار کرد و به وسط خیابان دوید...

مادر فریاد کشید: رایان احمق ماشیییین

بعد رفت طرف رایان و کلی به بد و بیراه گفتن...‌

رایان انگار گوشش پر بود از این الفاظ، بی تفاوت به سمت بچه ها برگشت.

پسری که آبرنگ داشت از زیر پایش تفنگ درآورد تا با دوستانش بازی کند.

مادر تفنگ را گرفت و به رایان داد.

رایان هم دور خودش می‌چرخید ، انگار با تفنگ به جنگ دشمن رفته خوشحال بود و نمیدانم چند نفر را در تخیلش تیرباران کرد.

صاحب تفنگ چندبار گفت تفنگم را بده، رایان و مادرش بی‌اعتنا به درخواست پسرک، فقط میخندیدند...

پسرک تفنگش را از رایان گرفت ، رایان زد زیر گریه. مادر رایان ابروانش را درهم گره زد و با تندی گفت پسر پررو بی ادب برو درخونه خودتون بازی کن.....

و با رایان به داخل خانه رفت.....


داستانک
۱
۰
بانو طیبه انگزبانی، banooangazbani.ir
بانو طیبه انگزبانی، banooangazbani.ir
می‌نویسم تا زنده بمانم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید