چشمانم را باز کردم در کمال ناباوری از اسمان کاکتوس میبارید چ دنیای عجیب و در عین حال زیبایی شده بود ،در واقع علاقه بی حد من از کاکتوس در میان گل و گیاهان دیگر نیز بی تاثیر نبود کاکتوس عاشق کاکتوسی که تا حد توانش صبوری میکند و عاشقی میکند شاید روزها و هفته ها تا روی دلبر را ببیند شایدهم ماهها، تا کم کم خشک میشود و از عشق بی حد و اندازهاش دلبرش بیخبر یادش میرود گلش را آب دهد یادش میرود رسیدگی کند گاهی هم حتی او را نمیبیند بهونهاش را هم خارهای گل کاکتوس میکند، از اسمان کاکتوس میبارید مورچههایی تنومند بودند که انسان ها را زیر پا له میکردند هشتپاهایی بودند که انسانها را زنده زنده درون روغن داغ میریختند سگهایی عظیم جثه بودند که ادمها را لگد میزدند و صدای زجهشان را نمیشنیدند در شهر وسایل نقلیهای وجود نداشت گیاهان رشد کرده بودند آسمان آبی تر از همیشه بود ماهی ها درون دریا بودند، به ساحل قلاب میانداختند وانسان گیری میکردند و میخندیدند در آخر استخوانهای انسان را روی ساحل نمیانداختند انها را دفن میکردند زمین پر بود از خالی خالی از جنگهاز انسانی حیوانها و گیاهنی بودند که گویا منقرض شده بودند و اکنون بازگشته بودند اپارتمانها جای خور را به درختان داده بود هوا گرم نبود نسیمی میوزید بارانی نم نم میبارید حیوانات گیاهان میخندیدند و من با صدای بُلدزر همسایهمان از خواب برخاستم...