دم دمای صبح است چراغها هنوز روشن ردپایت هنوز لابهلای سنگفرش خیابانها جا مانده بوی دستانت بوی موهایت هنوز بین برگهاست با هر وزش باد تو را به آغوشم میکشانند صدای گنجشکها یادآور خندههایت است در را بگشا تاریکی را از قلبت دورساز نور را امید را مهمان چشمان خیسم کن...