با خودم میروم میروم خانه کنار شومینه یخ زده بدا خودم چای داغ میریزم با آن بیسکویت های نارگیلی که بویش هوشم را میبرد خودم را مهمان میکنم مهمانی با موسیقی بی کلام با چاشتی اشک دل سیر فوران میکنم درونم را خالی میکنم از مذاب آه و انگیزه برای تداوم خویشتن یک بغل ارامش هدیه میدهم به خود این تنم جانم روحم روانم خسته است... .
