سلام بانوی گلم
اری با تو هستم مهربان ترین و مستقل ترین زنی ک میشناسم
مهربانم میدانم که گاهی به تو سخت گرفتم
گاهی کم دیدمت
خیلی سال بود که لبخندت را گرفته بودم
صدای قه قهه ات را نشنیده بودم
حس افسرگی و پوچی تنها سرمایه تو از ازدواجت و مادرشدنت بوده
اما الان برایت مینویسم ک لایق تحسین شده ای
اکنون که برای خودت کسی میشوی
مادر بودن هنریست بس والا اما زن موفق شدن و مادر بودن خیلییی سخت تر است
تو خودت را دوست داری تو ارزش ها و علایق و توانایی هایت را یافته ای
مادری میکنی اما ساعاتی میخوانی و مینویسی
همسر هستی و همچنان برای خودت اواز میخوانی و گاهی میرقصی
به تازگی دیده ام ارایش میکنی موهایت را شانه میکنی به خودت در اینه لبخند میزنی برای خودت هدیه میگیری افرررین
دوستت دارم
بیشتر از همیشه
امروز وقتی دیدم پس از مدتها محکم ایستادی و شغل مجازیت را پویا تر از قبل با جدیت دنبال میکنی
و غرور و افتخار را در چشمان همسرت دیدم
تحسین پدرت را حس کردم
میدانم در اینده فرزندانت به یک مادر موفق بیشتر افتخار میکنند تا مادر عبوس و غمگین که تمام افکارش معطوف به پاکیزگی خانه است
دوستت دارم عششق ۱۵ مرداد ۹۹
نامه من به خودم