با بی حوصلگی یک متن از فروغ و استوری کردم
با این مضمون
این منم … اما چه سود «او» که در من بود، دیگر، نیست،
یکی از دنبال کننده ها سریع جواب داد
چقدر فروغ حیف شد
منم نوشتم آره شنیدن در جوانی تصادف کرد
اما آفرین بهش خیلی شجاع بوده
که بعد از جدایی در اون زمان با اون حجم قضاوت و دخالت مردم، عاشق میشه و دنبال عشقش میره
بنده خدا نوشت: منم شنیدم حرفهایش و به سپهری میزده و اونهم خیلی اعتنایی به دردش نمیکرده
نوشتم: زنها دوست دارن شنیده بشن
حتی اگر الکی باشه
مثلا آدما میتونن ادای گوش دادن و دربیارن
اما اصلا گوش هم ندن، اما این کار هم نمیکنن....
بنده خدا نوشت: موافقم
اما خدا راشکر شما خیلی اکتیو هستین و طرف حاشیه و غم نمیرید
گفتم من فقط ادای آدمای قوی و در میارم همین
گفت: خیلی هنر میخواد
این ادا ، آدم و از دون میسوزونه
و بقیه رو از بیرون.....
با لایک من
گفت و گو خاتمه یافت.....
ب