چه احمقانه در جستجوی ناب ترین زیبایی ام،من در سایه های این زیبایی سرگردان از درد به خود می پیچم،دانسته هایم اندک،عشقم کمرنگ،شورم بی رمق،دغدغه هایم تکراری،در آرزوی آغوشی بی پایان نفس زنان در فصلها میدوم...