
یه وقتهایی شده پیش خودتون بگید چرا من مجبورمیشم بایکسری افراد قطع رابطه کنم یارابطموکم کنم؟!!
من همیشه این سوال ازخودم میپرسم که چرا وقتی زبان مهرومحبت رابلدنیستیم سعی داریم به دیگران نزدیک بشیم وبعدش آسیب بزنیم؟!!
وقتی نمیدونیم کدوم حرف راکجا وکی بزنیم، چه اصراری به حرف زدنهای تحقیرآمیز وتوهین آمیزداریم؟!!
یه ذره فکرکنیم وببینیم حرف زدن ما دردی ازکسی دوامیکنه، درونش مهروعطوفت هست یافقط برای مسخره کردن دیگران وعقب راندن بقیه حرف میزنیم. حرف درست وخوب نمیتونیم بزنیم، حرف بدنزنیم حداقل!
کسی رادوست نداریم بازیش ندیم، ازش استفاده ابزاری نکنیم، حالا هرجنسیتی میخوادباشه.
تادیروز اصلا باهم ارتباط نداریم، بعد یهو سروکلش ازچندتادوست مشترک پیدامیشه و دنبال کارخودشون هستن، خوب چرااینجوری شدیم!!!!
منی که اولین جمله ای که ازدهنم بیرون میادمیگم وای فلانی چه قدرچاق شدی،ازدواج نکردی، بیکاری، باکاری، حقوقت چنده چه توقعی ازارتباط بایدداشته باشم!
همه کارهامون شده مسخره بازی وسطحی.طرف رامیخوایم بکوبیم وخردش کنیم میگیم فکرکردی خیلی مهمی، هیچ کس به تواهمیت نمیده، اینه حرف زدن مابابقیه. چرا چون قبلش کارافتضاحی کردیم وطرف نمیخواد ارتباط بگیره وتواصرارمیکنی که کارت درست بوده وتازشم میگیم به توربطی نداشته.
به نظرم انقدرخودخواه شدیم وبی مسئولیت که نشستیم توقایق و سوراخ میکنیم ومیگیم طرف خودم بوده.
لطف میکنن کسایی که فقط تحقیر وحسادت بلدن برن باهمنوع وهمرده خودشون ارتباط بگیرن تاکمتربه بقیه آسیب بزنن. یا اگر میخوان باآدمهای درست ارتباط بگیرن، نحوه درست رفتارکردن رایادبگیرن.
درجامعه پرشده ازآدمهای خودنمای توخالی که هیچی ازعشق وعلاقه وصداقت بلدنیستن هیچی، رواج هم میدن.
امیدوارم کسانی که بامهروشفقتشون دنیارو نورانی میکنن، نورشون کم سونشه و تلالوعشقشون همه دنیاروپرکنه.