فکرهایی که توسرم رژه میرن خاطرات گذشته ای بی ذوق زندگیه سختی که برایم رقم خورد جالب بود.
با این حال با تمام خستگیی که شبا از سرکار میام باز هم خوابم نبرد، روزهایی که با انرژی بلند میشی میری دنبال هدف شبی که میخواهی بخوابی برای فردای هدف نصف شبی که بیدار میشی از ترس شکست هدف اینهارو بپذیر و نگهدار برای آخر هدف.
با این حال این سبک زندگی رو با رویا پردازی موقع خواب میگذرونی خودت را در هر مسیری قرار میدهی تو هر آینده ای حرکت میکنی زندگی های مختلفی برای خودت میسازی همش موقع خواب راحتی که باید داشته باشی و نداری.
مشکل از کجاست مغز پر ما یا چشمان همیشه بیدارما.
بعضی موقع ها فکر میکنم پلک ندارم... بازهم خداروشکر
مبینم تمام شب را ولی آن نابینایی که نمیبیند شب راچه؟ چه برسد روز را هر روز و شبش را با رویایی که در سر خود پرورانده میگذراند او داستانش چیست.؟