یه تاکسی وایساد. فوری رفت سوار بشه که یکی دیگه از او سریعتر رفت تو تاکسی. تا تاکسی خواست راه بیفته به راننده گفت: «منو سوار نمیکنین؟».
- داداش! جا میبینی؟... فقط صندوق عقب خالیه!
بررسی کرد. سه نفر عقب بودن و یه نفر جلو. راننده هم که سر جاش بود. سرش رو از پنجره تاکسی بیرون آورد.
- نه ممنون! صندوق عقب خفهس! گرم هم هست! خسته نباشین!
راننده تاکسی تعجب کرد.
منتظر ماند تا یه تاکسی دیگه بیاد... نیومد. با خودش گفت: «بهتره برم اون ور، شاید اونجا تاکسی گیر بیاد.». رفت اون ور. سریع یه تاکسی گیرش اومد. سوار شد.
- کجا میرین؟
- میدان اصلی.
- باید اون ور سوار میشدین که! چرا این ور؟! این مسیر جای دیگهای میخوره.
- اون ور تاکسی گیر نمیاد. گیری افتادیم ها!
- سه تا مسافر دیگه دارم. دربست هم نمیشه. شرمنده! باید پیاده شین.
- من چکار کنم؟!
به مسافرا نگاهی کرد.
- پیاده میشین؟!
- نه!
- کرایهتونو حساب میکنم ها!
- نه ممنون!
- چارهای نمونده! اینا رو پیاده کن جایی که میخوان برن، بعد منو دربست برسونین میدان اصلی.
- باشه! هر جور راحتین... ولی باز شاید اون ور تاکسی گیر بیاد ها؟!
- ولش!
به میدان اصلی رسید و پیاده شد. کرایه براش سنگین تموم شد. مسافرا یه کارخونه بیرون شهر، سه کیلومتری شهر، پیاده شدن. کرایه این مسیرو باید میداد و کرایه دربست به میدان اصلی هم بود. ولی ارزشش رو داشت! بالاخره به مقصد رسیده بود.
کاراشو انجام داد. برای مسیر خونه، تاکسیها زیاد بودن ولی مسافر نبود. سوار تا کسی نشد! میخواست منتظر ماندن تاکسیها رو هم به چشم ببینه. ببینه چه کار میکنن!
- سوار نمیشین؟
- میخوام منتظر باشین!